Elk antwoord roept nog 2 vragen op. Als het leven slecht gebaseerd is op puur toeval hoe verklaart men (inclusief myself) dan bepaalde bovennatuurlijke krachten in welke vorm dan ook. ( feiten genoeg dat dit bestaat) koop een ouijiebord, vraag een paar vrienden, wees serieus en concentreer je, je schrikt je ter pletter. Wat zijn dat voor levensvormen, want het fenomeen bestaat. Tenzij het weerlegt zal worden door te zeggen dat het bestaat omdat wij willen dat het bestaat, maar wie zegt dan dat wij niet bestaan omdat wij dat willen.. maar ik denk dus ik besta, ik neem waar dus het bestaat..
Als er een heelal was zonder leven, met niets, nada, niente, hoeft het niet te betekenen dat het niet bestaat, misschien is er wel iets anders dat het maakt dat het bestaat, het bewustzijn van iets veel groters, iets veel machtigers, god? Ik ben zelf erg kritisch maar ik ben van mening dat er iets veel genieuzers bestaat die dit allemaal bedacht heeft, de perfectie in ons heelal is te perfect. Hoe is het ontstaan voordat er iets was, het bestaat dus het moet door iets ontwikkeld zijn, ja de natuur zeggen wij dan, maar wie heeft deze natuur en zijn wetten dan gemaakt. De allereerste molecuul van het heelal, voor ons ontelbare jaren geleden, hoe is dat onstaan, uit zichzelf? Kan iets uit niets ontstaan of is er een bewustzijn nodig om iets te bedenken en het dan te ontwikkelen.
Wij zijn mensen met een ontzettend beperkte gedachtenvermogen in vergelijking met ons heelal, ik denk dat we zolang we leven nooit antwoord op sommige vragen zullen krijgen, we kunnen berekeningen maken, maar wie zegt dat ze kloppen in de tijd en ruimte ver in ons heelal, we zullen er nooit komen, dus het zullen altijd suggestie blijven en feiten zullen er niet zijn, het zijn slechts feiten die wij feiten noemen, omdat wij niet verder zullen reiken dan een bepaalde aantal kilomers van onze aardbodem, gewoonweg omdat wij niet opgewassen zijn tegen de krachten daarbuiten, wat voor spaceshuttles we ook maken. We zullen nooit in de buurt van de zon komen omdat het er te heet is voor ons bijvoorbeeld.
Het moment dat we misschien iets meer te weten te komen van het nut van het leven is als we dood gaan, dan bedoel ik niet de gehele mensheid maar individueel. Misschien ook niet.
Hoe kritische en realistisch ik probeer te zijn, geloof ik wel dat er een brein zit achter de perfectie van de natuur in z'n allergrootste benaming, eentje die wij ons niet kunnen voorstellen, in elk geval niet zolang we leven.
