Ik begrijp dat er een soort wervel(storm) wordt opgewekt in een vloeistof of gas, die aangedreven wordt door een magnetische schroef, die (bijna) wrijvingsloos kan bewegen (door de luchtdruklagers). Waarom de magneetschroef zou imploderen is me even onduidelijk. Of misschien bedoelt men het punt, waarop een magnetisch stelsel stabiel/star wordt.
De venturi is een vernauwing om vloeistofstromen aan te zuigen of om druk te verlagen. Waar en hoe die geplaatst wordt is me nog even onduidelijk....
Waarschijnlijk dat de de venturi al de conische vorm heeft zodat de vorm van de wervelstorm er precies in past. De rotatie wordt dan naar onder toe versneld.
Om het geheel op gang te brengen is een impuls nodig (warmteschok), dat bevestigd mijn idee dat het hier om thermodynamica gaat in een aerodynamische of hydrodynamische omgeving (stromingen van warme lucht/vloeistof). De rotatie die de uiteindelijke reactie teweegbrengt, wordt overgezet op een roterendmagneet, waaruit een flux ontstaat, die uiteraard omgezet kan worden in electriciteit.
Hoe één en ander precies werkt is me nog niet duidelijk, maar eerst even een paar kanttekeningen.
- een wervelstorm haalt energie uit temperatuurverschillen die worden veroorzaakt door de zon, dit is wel
gratis energie, maar een werverlstorm produceert niet meer energie dan erin gaat.
- Een magnetische schroef, moet ergens door aangedreven worden. en de omzetting (hoe wrijvingsloos ook, is nooit 100%)
- Een venturi om vloeistof stromingen te versnellen, werkt net als een tandwielenstelsel (van groot tandwiel naar kleine tandwielen) De overbrenging gaat bij tandwielen en vloeistoffen zeker gepaard met het lekken van energie. (de omzetting is nooit 100%)
- Om de reactie op gang te brengen is inderdaad energie nodig. Ik ben benieuwd of die energie er uiteindelijk ook uit komt.
- De overzetting van flux naar electriciteit gaat ook nooit 100% . Er lekt altijd 'flux' weg.
Kortom, in theorie zou het allemaal kunnen blijven draaien, maar in de praktijk lekt er dus aan alle kanten energie weg.
De grootste vraag die ik mij zelf stel: Hoe houdt deze reactie zichzelf in stand? Welk mechanisme zit erachter. En waar komt die extra energie vandaan? Koelt de omgeving af? verdwijnt er spontaan massa? Verliest de magneet uiteindelijk energie? opent zich een nieuwe dimensie waardoor energie naar binnen lekt

...Er moet toch ergens energie vandaan komen?
Als het echt werkt, mag ik dan wel aannemen dat er patent op zit.

En als dat zo is, is er altijd iemand met genoeg geld, die het patent opkoopt en gaat commercialiseren. En iedereen mag patenten inkijken. Als u een patent nummer heeft, of een reeks, dan houdt ik mij ten zeerste aanbevolen.
Als het patent er niet is, publiceer dan de gegevens, zodat de informatie een publiek bezit wordt. Men mag iets niet patenteren als het om een publiek idee gaat. De techneuten hier op Neoweb kunnen dan wel uitpluizen of er echt energie uit het niets ontstaat

In de loop der eeuwen zijn er altijd 'wetenschappers' geweest, die dachten een perpetuum uitgevonden te hebben. In redenatie is perpetuum mogelijk, maar er kan nooit meer energie uit komen.
In de loop der decennia zijn er ook altijd 'wetenschappers' geweest die geld wisten los te peuteren van investeerders, maar waarbij uiteindelijk blijkt, dat het niet mogelijk is. Vaak werken perpetuum mobiles met een externe energiebron.
Het meest veelbelovende voor de toekomst vindt ik zelf: kernfusie. De reactie moet bij enorme temperaturen op gang gebracht worden, maar uiteindelijk levert de fusie van kerndeeltjes meer energie op. De nieuwste kernfusiereactoren die nu worden gebouwt, zullen dan ook 'rendabel' zijn. Maar je haalt alleen de energie uit de kernen, die er inzit. Er onstaat niet vanuit het niets energie.
Vandaar dat ik mijn vraagtekens zet bij uw verhaal...
achtergrond informatie:Venturi-buis, of Venturi-meter, een instrument dat bestaat uit een buis met een versmalling, waarmee een verlaagde druk wordt veroorzaakt. Een Venturi buis wordt gebruikt om de snelheid van vloeistoffen of gassen te meten of om gassen of vloeistoffen aan te zuigen, bijvoorbeeld in een carburateur. (volgens wikipedia)