Kernfusies zonder energie

[m_dd]

Hallo, ik was een tijd geleden deelvragen aan het opstellen voor mijn natuurkunde PO voor ik me wat had verdiept in het verschijnsel kernfusie. Nu ik actief bezig ben met dit PO zie ik dat ik de volgende deelvraag heb opgesteld:
'Bij welke fusiereacties komt energie vrij en bij welke niet?'

Ik weet niet of er een antwoord op deze vraag is en of ik hem moet schrappen maar ik dacht zo dat bij iedere fusie wel een bepaalde hoeveelheid energie vrijkomt maar ik ben heir niet zeker van. Zou iemand mij hier wat meer over kunnen vertellen?

Groeten Dungensch,

[Denton]

Ik weet er verder weinig van, maar het lijkt mij dat er bij alle kernfusie energie vrij komt. De enige vraag is of deze energie meer is dan dat er in word gestopt, en of het weer  verdwijnt in een volgende reactie (of je dus energie overhoudt).

[Veyron]

Het process moet eerst voorverwarmt worden tot iets van 3 miljoen graden, dit gebeurd door een giga grote magnetron. als het warm is en dus plasma dan moet met er zelfstandig deutrium in gooien en de andere stod(tritium dacht ik).
Het geheel leverd wel energie maar op dit moment zijn de reactoren nog expirimenteel en dus zullen ze nu geen energie leveren. geen energie in de vorm van stroom.

Veyron

[numerator]

Om kernfusie op gang te brengen, moet je 2 atomen bij elkaar brengen. Dit kost (VEEL) energie.
Wanneer je 2 waterstof-atomen (H) laat fuseren, ontstaat er een helium-kern (He). Deze helium kern is lichter dan waterstof. Er is dus massa verdwenen. Die massa is helemaal omgezet in energie volgens de formule van Einstein : E=MC²

Een fusie tussen 2 IJzeratomen (Fe) kost een hoop energie, maar levert ook niets op!



Je zou ook nog kunnen proberen om meerdere heliumatomen op het juiste moment bij elkaar te brengen om bijvoorbeeld tot koolstof te fuseren. Alleen dit process komt zo sporadisch voor, dat dat dus ook niet rendabel is.

Het meest veelbelovende is de fusie van waterstof.

Anders kun je ook nog Uranium splitsen. De brokstukken zijn meestal atoomkernen met een massa tussen ijzer en uranium in. Deze zijn ook lichter dan het oorspronkelijke uranium, waardoor ook weer massa is omgezet in energie.

Dat fusie echt werkt hebben de amerikanen bewezen met hun H2-bommen. De reactie werdt in gang gezet door de energie van kernsplijting.

Daarnaast doet de zon ook niets anders dan constant Waterstof omzetten in Helium en andere zwaardere atomen.

[boeger]

Numerator heeft gelijk, en met de grafiek kan je zien of een fusie energie oplevert. Als de 2 stoffen samen een stof vormen die per nucleon een hogere bindingsenergie heeft, komt er dus energie vrij (gaat van de massa af). Dit is eigenlijk het antwoord op je vraag. Zet dat grafiekje van numerator erbij en nog wat voorbeeldjes en dan heb je al een goed antwoord, lijkt me zo.

**edit** Bedacht net dit nog even...misschien ook leuk om erbij te zetten dat kernfusies waar geen energie bij vrijkomt absoluut niet nutteloos zijn, als je bijvoorbeeld gaat zoeken over "CERN"(=Hele grote deeltjesversneller) kan je hier veel over vinden.

[Robert]

Op die manier hebben ze 2 nieuwe zware atomen gemaakt.

http://www.neoweb.nl/forum2/index.php?board=35;action=display;threadid=303

[Denton]

Uiteraard is het leuk om nieuwe deeltjes in elkaar te zetten. Ook een kernfusie generator (en iets om ze te spleiten aan boord van een ruimteschip kan best handig zijn om bijvoorbeeld waterstof deeltjes die je in de ruimte vindt om te zetten naar ijzer (leuk voor de toekomst).

Maar ff over dat energie: Is het wel zo dat de massa van de stoffen (in totaal)na spleiting, van bijvoorbeeld uranium, lichter wordt bij kernspleiting? Volgens mij namelijk niet. Ik weet niet of er nog iemand een Binas Bij de hand heeft (ik niet) maar daar stonden al dat soort dingen wel in. Volgens mij is die energie (net zoals licht) "gewichtsloos" Het enige wat je wel krijgt is dat er lichtere deeltjes onstaan, maar deze wegen samen nog steeds evenveel als een zwaar deeltje (wet van behoed van massa)

Denton

[Robert]

Nee daar zit echt verschil in!
Het gaat namelijk niet alleen om de wet van behoud van massa, maar ook om de wet van behoud van energie.
Einstein stelde dat Energie gelijk is aan Massa (E=MC²)
Als je plutonium splijt, en de brokstukken zou wegen, wegen deze echt minder als het initiele brok plutionium. Er is dus massa omgezet in energie. (vandaar die enorme energie die vrij komt!)

Een toepassing om van basis atomen (waterstof) grotere atomen (zoals ijzer of water ofzo) te maken is wel interessant.  Als je dat 'gecontroleerd' kan doen, kun je gaan denken aan replicator-technieken zoals die bij star-trek  

[Denton]

Aha interessant.

Hieruit zouden we kunnen afleiden dat energie dus wel massa heeft, alkhoewel op zich on meetbaar. Als er echter veel energie vrijkomt is het dus wel meetbaar (en waarschijnlkijk omgekeerd ook).

Denton

[Benontherock]

De reden dat het radioactieve blok lichter wordt is omdat de leverbare energie snel (max een dag maar soms wel secondes) gehalveerd wordt (halveringstijd) omdat de massa steeds afneemt. de ioniserende straling is waar de verloren massa heen gaat en dit is ook de straling die gevaarlijk kan zijn omdat het ionen waarmee het in contact komt afsplitst en dat doet het (de gevaarlijke soort alfa) in onze lichaam met onze DNA het wordt opgesplitste cel met de DNA weet niet wat te doen en vermedigvuldigt (kankergezwel) :'(

[h3]

tis mischien wel oude topic maare t is dan ook al lang bekend
dat licht massa heeft