Nadelen: Voor kernfusie zijn extreme temperaturen en druk nodig, die wij nog niet kunnen maken.
Voor een kernfusiereactie moet je zorgen dat atoomkernen dicht genoeg bij elkaar komen zodat de sterke kernkracht zijn werk kan doen. Probleem is echter dat de positieve geladen kernen elkaar afstoten en dus niet vrijwillig willen fuseren.
Een extreme hoge temperatuur zorgt dat de kernen zo snel bewegen dat het afstoten niet meer kan voorkomen dat de kernen tegen elkaar botsen. Hoge druk is bij 150 miljoen graden niet meer nodig.
De moeilijkheid met de extreem hoge temperatuur is dat geen enkel reactormateriaal hier tegen bestand is. De oplossing is gevonden om het hete plasma in een magnetisch veld contactloos op te sluiten. Met de test fusiereactor JET is hier al veel onderzoek naar gedaan en aangetoond dat ‘we’ dit kunnen maken.
Nu toch nog even terug naar de de hoofdvraag: Kernsplitsing heeft de toekomst?
Kernsplitsing geeft te veel rotzooi en is niet onuitputtelijk zodat het geen grotere rol kan gaan spelen in de energievoorziening voor de toekomst.
Kernfusie heeft denk ik ook de beste kansen. Maar men moet serieus geld voor onderzoek beschikbaar stellen anders duurt veel te lang. Jammer dat grote investeringen in onderzoek pas in de vere toekomst worden terugverdien. Politiek gezien dus niet erg aantrekkelijk. Gelukkig blijven we langzaam wel vooruit gaan (bv met ITER).
Er is nog hoop voor kernfusie
