Ik denk dat het schrift vanzelf wel ontstaat, als een bijproduct van ruilen.
Stel ik heb 10 mango's gevonden. En jij wilt er 1.
Ik eet totdat ik vol zit en houd nog 3 mango's over. Ik besluit om jou er 1 of 2 te geven.
Een volgende keer heb jij 10 mango's gevonden en heb ik er geen één.
Als jij me dan geen mango geeft, ben ik niet blij.
.. we evolueren verder...
Uiteindelijk heb ik 10 mango's en jij weer geen.
Ik besluit dat jij een 'dienst' moet doen, in ruil voor een mango.
Bijvoorbeeld waterhalen. Zodat ik meer tijd heb om mango's te plukken.
Een volgende keer heb ik 100 mango's (omdat ik geen water meer hoef te halen) en ruil ik die met meerdere mensen in ruil voor een dienst. (het eerste salaris bij wijze van spreken).
Als iemand dan z'n dienst doet, maar geen mango krijgt, ontstaat er onenigheid. Want iemand komt z'n afspraak niet na.
Dit zal in het begin waarschijnlijk wel gebeurd zijn. Uiteindelijk moet iemand dus onthouden hoeveel mango's hij nog krijgt.
Je kan gaan tellen op je vingers, maar dan houdt het bij 10 op! (vandaar dat 10 ook ons telsysteem is).
Het 'extern' onthouden kan op verschillende manieren. Je kan stenen ergens neerleggen die het aantal mango's vertegenwoordigen. Maar wat als ik ook nog 2 appels van je krijg? Moeten er dan 2 verschillende soorten stenen neergelegd worden? (verschil in kleur formaat)?
In die situatie worden stenen schaars en moet je bij gaan houden hoeveel blauwe stenen je nog van iemand krijgt.
Uiteindelijk zijn stenen dus niet het ideale middel.
Wat dan wel?
Kerven in een stuk hout?
1 kerf is een mango. 2 kerven zijn 2 mango's
een kromme kerf is een appel. Een gegolfde kerf is water. etc.
Op deze manier onstond waarschijnlijk zoiets als het schrift.
Of misschien ook niet

Een andere mogelijkheid:
Stel ik ben een bosjesman en kom een onbekend gevaarlijk dier tegen.
Ik ren terug naar het dorp en gebaar wat ik heb gezien. oeloeboeloe-roekoeroekoe..
Niemand snapt het dus ik veeg een stukje grond vrij van stof en teken met een stokje wat ik heb gezien.
Na 10 weken staat die afbeelding nog steeds in de grond en een kind probeert de lijnen na te tekenen.
Uiteindelijk ligt de hele bodem van het dorp vol met tekeningen van vanalles (soort ouderwets stoepkrijt).
Bepaalde afbeeldingen zullen vereenvoudigd worden. De zon een ronde bal. Een boom een stok met een bal. etc.
Hieruit ontstaat dan langzaam een soort schrift met symbolen. (zoals dat van de Chinezen en de Egyptenaren)
Uiteindelijk kun je, door meerdere symbolen achterelkaar te plaatsen, een verhaal vertellen.
Als het concept eenmaal opgepikt wordt door anderen, is het hek van de dam en zal alles opgeschreven worden.