Een replicator zou enorme gevolgen hebben voor de samenleving. De economie van schaarste zoals we die nu kennen komt te vervallen, simpelweg omdat een voor iedereen beschikbare replicator alles in overvloed beschikbaar zou maken en dat gratis en voor niets ! Dit even afgezien van de energiekosten van het repliceren.
Een ander probleem dat bijvoorbeeld in Star Trek onderbelicht blijft is het volgende. Als men daar een bord eten wil, maakt de replicator dat meteen aan, compleet met bord en bestek. Wat er vervolgens met deze steeds uitdijende vaat gebeurt zie je nooit. Binnen korte tijd moet de Enterprise tot aan het plafond gevuld zijn met steeds maar weer nieuw gerepliceerde borden, messen, kopjes etc.
Recycling wordt dus heel belangrijk. Alle gerepliceerde goederen die niet geconsumeerd worden (borden etc) en overbodig worden moeten weer in energie omgezet worden.
Ik vraag me af of een replicator zo zal werken als in Star Trek, dus een compleet bord eten mét bestek.
Ik kan me wel voorstellen dat afzonderlijk een bord, mes, vork óf eten wordt gemaakt, en dan eten nog als afzonderlijke componenten, dus vlees, aardappelen etc.
Het roept ook vreemde vragen op, want iemand die een bom, wapen of gif nodig heeft kan ook bij de replicator terecht. En wat als iemand een maaltijd bereid met het ding en er stiekum een gif doorheen laat repliceren ? En kan de replicator zelf een replicator maken ? Dat maakt het apparaat per definitie commercieel niet bepaald interessant.
Een enorm probleem is natuurlijk dat de replicator een voorbeeld in het geheugen moet hebben waarin de patronen van de diverse stoffen in opgeslagen liggen. Stel je wilt een aardappel uit de replicator. Die moet dan weten hoe een aardappel is opgebouwd tot op moleculair niveau nauwkeurig. De afzonderlijke moleculen zijn uiteraard voor vele producten toepasbaar, maar de replicator zal talloze patronen moeten kennen van verschillende producten, wil zo'n apparaat zinvol zijn.
Zware compressietechnieken zijn dus noodzakelijk, omdat de patronen uit enorme hoeveelheden data bestaan, indachtig het astronomische aantal moleculen dat een product bevat.
Hoewel voorlopig toekomstmuziek zal de ontwikkeling van zo'n apparaat ons enorm verder helpen.
Een ding is zeker : de geldeconomie zal ingrijpend veranderen en wellicht zelfs verdwijnen met zo'n uitvinding.
Gelet op wat we inmiddels over kwantumtechniek en nanotechnologie weten ben ik er van overtuigd dat dit apparaat ooit werkelijkheid zal worden. Ik vrees echter dat heel wat belangengroepen vanuit de industrie en financiele wereld zich tegen deze ontwikkeling gaan verzetten !
