Neoweb.nl
Neoweb wetenschapsforum. Duurzame technologie en innovatieve wetenschappelijke onderwerpen. => biotechnologie, genetische manipulatie, medische biologie, biochemie, pharmacy, homeopathie => Topic started by: bashanna on February 17, 2006, 08:39:17 AM
-
Darwins nachtmerrie wordt werkelijkheid
bron:planet.nl
Giftige reuzenpadden in Australië worden sneller, groter en langer.
Uit onderzoek blijkt dat de uitheemse reuzenpad zich razendsnel over Australië verpreidt. De toch al uit de kluiten gewassen dieren blijken daarnaast groter en langer te worden.
Plaaggeest
Dat ondervonden wetenschappers van de universteit van Sydney, die de giftige amfibieën tien maanden lang intensief hebben gevolgd. De verontrustende resultaten van hun onderzoek zijn deze week in Nature gepubliceerd.
De reuzenpad (Bufo marinus) stond in Australië al te boek als een ware plaaggeest en die reputatie wordt met dit nieuwe onderzoek nog eens stevig onderstreept. De dieren leggen in zeer hoog tempo verbazingwekkend grote afstanden af om nieuwe gebieden te koloniseren.
Daarbij valt op dat de padden die als eerste in een nieuw gebied arriveren, langere poten hebben dan degenen die na hen komen. De nieuwkomers hebben ook langere poten dan de padden van de bestaande populaties in Australië.
Rampzalig
De introductie van uitheemse dieren door de mens heeft vaak rampzalige gevolgen voor de inheemse natuur en de reuzenpad is daar een treffend voorbeeld van.
De tot 25 cm lange en tot 2 kg zware dieren komen van oorsprong voor in Noord- en Zuid-Amerika en zijn vanuit Hawaï in 1935 in Queensland geïntroduceerd. De nieuwkomers werden speciaal uitgezet om twee soorten suikerrietkevers te bestrijden, een vraatzuchtig insect dat de suikerindustrie bedreigde.
Aangezien de padden in hun nieuwe omgeving geen natuurlijke vijanden hadden, vermeerderen ze zich in razend tempo. Ze eten alles en een vrouwtje kan wel 35.000 eitjes per jaar leggen. Inmiddels hebben de dieren zich ook over andere delen van Australië verspreid en bedreigen ze net als veel andere exoten de inheemse flora en fauna van Australië.
Verspreidingstempo vervijfvoudigd
Uit het nieuwste onderzoek blijkt dat de dieren het tempo van hun verspreiding zelfs een aantal keren hebben verdubbeld. In de jaren veertig tot zestig van de twintigste eeuw dijde hun verspreidingsgebied gemiddeld met 10 kilometer per jaar uit. Dat tempo is inmiddels vervijfvoudigd: hun verspreidingsgebied dijt tegenwoordig gemiddeld met meer dan vijfig kilometer per jaar uit.
"Ze rukken met gemiddeld 55 km per jaar op, hetgeen een enorme afstand is voor een pad," aldus Ben Phillips van het onderzoeksteam. In een nacht met vochtig weer bleken sommige padden wel 1,8 km af te leggen, een absoluut record voor padden en kikkers. De gegevens werden onder meer verzameld door padden aan de frontlinie met radiozenders uit te rusten, waarmee hun bewegingen nauwgezet in kaart werden gebracht.
Langere poten
Uit het onderzoek blijkt ook dat de eerste padden die een nieuw gebied koloniseren, beduidend langere achterpoten hebben dan de reuzenpadden van eerdere generaties. De reden is volgens de onderzoekers eenvoudig: met langere poten kunnen de snel evaluerende dieren verder en sneller oprukken.
Dat gaat ten koste van de inheemse flora en fauna van Australië. Bepaalde slangen, varanen en zoogdieren zien de padden als een hapklare brok, maar worden gedood door het gif bufotoxine dat de padden via hun krachtige gifklieren tussen kop en romp afscheiden.
Les
Tot dusver hebben wetenschappers geen adequate manier gevonden om de exotische padden te bestrijden, ondanks vele miljoenen die hier al aan besteed zijn.
Volgens de auteurs van de studie is dit een goede les voor overheden om uitheemse soorten zo snel mogelijk te bestrijden voordat de 'uitheemse indringer de tijd krijgt om tot een nog gevaarlijkere tegenstander te evalueren.'