Neoweb.nl

Planktijd

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Kasper

Planktijd
« on: February 15, 2005, 01:36:45 PM »
Het volgende fenomeen vraag ik mij af: Stel je begint af te tellen 1 ...0.1...0.001 enz op deze manier kan je steeds verder gaan. Maar hoe kan het dan dat er een "nieuwe" seconde begint? Want je kan toch telkens een stapje kleiner gaan?

Maus

Re: Planktijd
« Reply #1 on: February 15, 2005, 11:13:01 PM »
Goede manier om hoofdpijn te veroorzaken.  ;)

Ik denk dat je wel een interresant punt hebt. Het enige wat ik kan bedenken is dat jij gelijk hebt en dat je oneindiglang zult door tellen en de seconde zal niet verstrijken. Op die manier zou een seconde oneindig lang zijn. Verder zou ik het ook niet weten.

Genoeg stof om ff over na te denken.

Ruud

Re: Planktijd
« Reply #2 on: February 16, 2005, 11:30:05 PM »
Hoe kan het ooit zijn dat je een kamer uit kan lopen??
Stel de deur is op 3 meter afstand. Eerst moet je de helft overbruggen, daarna weer de helft van 1,50 meter, daarna weer de helft van 0,75 meter, dan daar weer de helft van, en daar weer de helft van....enz. Dit kan zo oneindig doorgaan (je zult altijd een helft moeten overbruggen) Maar omdat je per stap ongeveer in een keer 50/60 cm aflegt loop je toch zo de kamer uit.
Stel dat iedere keer wanneer je een helft van de afstand hebt afgelegd je lichaam met de helft zou krimpen, zou je in principe nooit de kamer uitkomen, je zou tot in het oneindige blijven lopen en oneindig klein worden en de afstand die je moet afleggen zou vanuit jou positie altijd 3 meter blijven. Anders wordt het als de kamer met je mee krimpt, je loopt dan gewoon de kamer uit. Als dan ook nog de hele wereld meekrimpt zul je er niks van merken en gewoon de kamer uitlopen.
Ik denk dat met de tijd ongeveer het zelfde gebeurt.
De laatste seconde van iemand die in een zwart gat valt gaat voor een buitenstaande waarnemer nooit voorbij, de persoon die valt (in t zwarte gat) blijft als het ware stilstaan in de tijd (gezien vanuit het perspectief van de buitenstaande waarnemer) die seconde wordt eigenlijk oneindig lang uitgerekt, er komt dus nooit een einde aan. Net zoals de krimpende persoon nooit de kamer uitkomt.
Hoe komt het dan dat er in onze wereld gewoon seconde na seconde voorbij gaan?? Ik denk dat die seconde een illusie is...
Mischien gaat die seconde in werkelijkheid (hogere werkelijkheid) nooit voorbij en lijkt het voor ons dat er seconden, minuten, uren voorbij gaan terwijl we in werkelijkheid vastzitten in een eeuwigdurende seconde.
(verleden,heden, toekomst, alles zit in die ene seconde)
Wat is uberhaupt tijd, iets wat wij verzonnen hebben.
Op een hoger niveau speelt tijd helemaal geen rol, daar zijn verleden, heden en toekomst  een geheel (Die eeuwigdurende seconde).

Zie het onderstaande:





Ruud

Re: Planktijd
« Reply #3 on: February 16, 2005, 11:45:57 PM »
Wat nou als niet alleen tijd, maar ook ruimte en materie kortom ons gehele heelal een illusie is en dat de (hogere) werkelijkheid is dat ons complete heelal niets anders is als een punt in een oneindig dimensionale cosmos !!!!???
En alle parallelle universums zijn niets anders als andere punten!!!????

 ???  ???

Offline Peter

  • *****
  • 423
  • +37/-7
  • Gender: Male
  • Meten = Weten
Re: Planktijd
« Reply #4 on: March 13, 2005, 10:42:51 AM »
Een soort fractals.
Daarbij herhaalt ook een patroon zich steeds verder.

Zoek maar eens bij een zoekmachine op plaatjes en dan op de term fractal!

Je komt dan de mooiste dingen tegen...


Offline Luka

  • *
  • 1
  • +0/-0
  • Gender: Male
Re: Planktijd
« Reply #5 on: April 06, 2005, 06:13:50 AM »
Hier heb ik ook over nagedacht.

Niet alleen kun je dit denken met tijd maar ook met ruimte.

Stel je voor je hebt een theoretische verklein machine, en je legt er een appel onder. Die ga je verkleinen tot kleiner dan een stofdeeltje, kleiner dan een atoom, protoon, quark enz(slaat natuurlijk nergens op maargoed). Er is geen punt waarop het niet meer nóg kleiner kan worden. Net zoals wat jij zegt over tijd, er is geen punt waarop een seconde nog 'korter' kan duren.

In mijn gedachte, het enige waar dit op duid is dat alles één is. Klinkt misschien een beetje zweverig, maar het is alleen maar logisch. De enige andere verklaring dan dat, is dat de ruimte en tijd opgedeeld zijn in piepkleine hokjes.

Nou beweer ik niet de bedenker te zijn van de éénheids theorie. In oosterse religies is het een fundamenteel begrip en in vele oudere westerse culturen ook.

Deze theorie geeft mogelijkheid tot een paar andere theorieën. Zo vind ik dat dit perfect aansluit bij het determinisme. Stel je deze ruimte voor (een 4dimensionale hyperbol, zoals ik een paar minuten geleerd heb). Als dan de 3 dimensies van ruimte al vastliggen lijkt het me alleen logisch dat de tijd ook al vastligt.
Your life is nothing more than a dream in your non-existance

Offline K. Jansen

  • *
  • 21
  • +12/-0
  • Gender: Male
  • Wat niet kan, kan toch!
Re: Planktijd
« Reply #6 on: April 07, 2005, 04:12:23 PM »
Is er al duidelijkheid of de ruimte gekwantificeerd is?
Wat niet kan, kan toch!

Offline Odysseus

  • *
  • 31
  • +15/-0
  • Gender: Male
Re: Planktijd
« Reply #7 on: April 07, 2005, 05:09:23 PM »
Als ik me niet vergis, is dit een variant op de zogenaamde "paradox van Zeno" (Achilles loopt een wedstrijd tegen een schildpad en geeft de schildpad een voorsprong. Maar om de afstand tussen hem en dat dier te overbruggen, moet hij eerst de helft van die afstand afleggen, en daarvoor de helft van die helft, en ga zo maar door...) De paradox (uit de Griekse Oudheid) is echter -eeuwen later (in de late Middeleeuwen)- doorbroken, toen wiskundigen het rekenen met limieten (of waren het nu afgeleiden?) uitvonden. 
Entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem.