Author Topic: Hoe werkt een kerncentrale?  (Read 20857 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Appie

  • Newbie
  • *
  • Posts: 2
  • Waardering: +1/-2
  • Neoweb is Hét Technologie Forum!
Hoe werkt een kerncentrale?
« on: September 30, 2005, 06:38:05 AM »
ik he je beicht gelezen en ik had ook nog een vraagje hoe maken ze kern energie kan je dat zo snel mogelijkhier neer setten tis voor een spreekbeurt please ::)


mzll appie
« Last Edit: September 30, 2005, 11:18:09 AM by Robert »

Neoweb.nl

Hoe werkt een kerncentrale?
« on: September 30, 2005, 06:38:05 AM »

Offline Robert

  • Administrator
  • Technology Guru
  • *****
  • Posts: 3.033
  • Waardering: +269/-11
  • Gender: Male
  • Neoweb.nl: Als het nieuw is, zie je het op neoweb
    • Neoweb
Re: Hoe werkt een kerncentrale?
« Reply #1 on: September 30, 2005, 11:16:58 AM »
Hoe werkt een kerncentrale?

Net als in andere centrales die werken op gas, kolen of olie, wordt in een kernenergiecentrale elektriciteit opgewekt. De manier waarop dat gebeurt, is in principe eenvoudig. Met het verbranden van kolen, gas, olie of met kernenergie wordt water verhit tot stoom. Deze stoom drijft een turbine aan. Die is gekoppeld aan een grote dynamo: de generator. Deze generator levert op zijn beurt de elektriciteit aan het openbare net.
In een kerncentrale maakt men gebruik van de brandstof uranium om stoom te maken. Bij het splijten van uranium komt een grote hoeveelheid warmte vrij. Dit splijtingsproces vindt plaats in de reactor van de centrale. Voor het splijtingsproces in een kernreactor is een speciale soort uranium nodig: uranium-235. In natuurlijk uraniumerts zit gemiddeld nog geen procent van deze uranium-235. De meeste kernreactoren hebben echter uranium nodig waarin vanaf drie procent uranium-235 aanwezig is. De tussenstap die hiervoor nodig is, heet 'verrijking'.
Het verrijkte uranium, waarin veelal nog meer dan 95 procent onsplijtbaar uranium zit, komt in dichtgelaste staven in de reactor. Dit zijn de zogenoemde splijtstofstaven. De atoomkern van uranium-235 kan door neutronen worden gespleten. Het atoom valt uit elkaar in brokstukken ('splijtingsproducten') en zendt daarbij deeltjes uit. Deze deeltjes, in dit geval neutronen, kunnen bij een ander atoom uranium-235 een nieuwe kernsplijting veroorzaken. Daarbij ontstaan opnieuw warmte en enkele neutronen, die elk weer een nieuw atoom kunnen raken. Zo ontstaat een kettingreactie. Absorberende materialen zorgen ervoor dat deze reactie beheerst blijft. Alle splijtingen samen zorgen ervoor dat een kerncentrale kan draaien.

Uranium Winning
Uraniumerts moet in grote hoeveelheden gedolven worden want in 1000 kilo erts zit maar 1 kilo uranium. Slechts de helft - van die ene kilo - kan, met allerlei zeer giftige zuren en chemicaliën, vrijgemaakt worden uit het erts: Voor 500 gram uranium is dus 1000 kilo erts nodig. (Radioactief) afval en chemisch vervuilde aarde blijven in grote hoeveelheden bij de mijn achter.

Australië, Niger, Canada, de VS, India, Brazilië en Zuid-Afrika zijn landen waar veel uranium in de grond zit

Verrijking van Uranium
Het uranium dat in de natuur voorkomt wordt 'natuurlijk uranium' genoemd. Er bestaan 2 soorten: splijtbaar (U235) en niet splijtbaar (U238). De meest voorkomende kerncentrale heeft splijtbaar uranium nodig. Slechts 0,7% van het uranium is splijtbaar. Om ingezet te kunnen worden als brandstof moet dit percentage worden opgevoerd naar 3%. Dit heet 'verrijken' en vindt o.a. plaats bij de UCN in Almelo. Door het uranium verder te verrijken (naar 20% U235) kan het worden gebruikt voor de fabricage van atoombommen.

Na verrijking gaat het uranium naar de splijtstofstavenfabriek. Verarmd uranium, restproduct na verrijking, wordt in wapensystemen en munitie gebruikt. Het is licht radioactief en bevat radongas.

Hoeveel straling komt er vrij in een kerncentrale?
Door de kernreacties in een kerncentrale ontstaan verschillende radioactieve stoffen. Samen leveren ze een aanzienlijke hoeveelheid straling op. Op een zeer klein gedeelte na bereikt deze straling de buitenwereld niet. Via de ventilatieschacht van de centrale en het koelwater worden minieme hoeveelheden radioactieve stoffen geloosd. De centrale heeft daarvoor een vergunning van de overheid. Bovendien staan deze lozingen - en natuurlijk de reactor zelf - in Nederland onder strenge controle.

kernreactie in kerncentrale
Kernsplijtingsproces en kettingreactie
Voor het kernsplijtingsproces is vooral U-235 van belang. Dit is splijtbaar, in tegenstelling tot U-238. Voor het proces moeten we de kern van U-235 voorstellen als een bolletje opgebouwd uit protonen en neutronen (zie hiernaast). Wanneer we van buiten een neutron in de kern schieten, valt de kern in twee brokstukken uiteen: kernen van nieuwe atomen. Dit zijn de zogenoemde splijtingsproducten. Bovendien komen er 2 tot 3 nieuwe neutronen vrij, die ook weer kernsplijtingsprocessen kunnen starten.
Van de gemiddeld 2,5 neutronen die bij splijting vrijkomen, wordt gemiddeld 1,5 neutron geabsorbeerd door niet-splijtbare materialen die zich in de buurt van de kernreacties bevinden. Er blijft gelukkig minimaal 1 neutron over om weer een ander U-235 kern te splijten. Ook daarbij blijft weer een neutron over, zodat gesproken kan worden over een kettingreactie.

In de figuur hieronder zien we de opeenvolgende gebeurtenissen van links naar rechts. Eerst zien we de kern waar een neutron op af vliegt. Daarna zien we het resultaat van de botsing: twee uit elkaar bewegende (positief geladen) brokken. Tenslotte zien we splijtingsproducten, neutronen en energie ontstaan.


bronnen en links: VROM & tegenstroom.nl & kcd.nl
http://www.kcd.nl/
http://www.vrom.nl/pagina.html?id=9394
http://www.tegenstroom.nl/node/132