Het WEF - You'll own nothing, and be happy

Het WEF - You'll own nothing, and be happy

Volgens sommige complottheoristen, wil het WEF, dat we met z'n allen niets bezitten en gewoon gelukkig zijn.

De gevleugelde uitspraak:"You'll own nothing, and be happy", wordt vaak in verband gebracht met allerlei plannen die het WEF heeft.

Maar waar komt die uitspraak vandaan? En wat is het WEF eigenlijk? En is dit scenario wellicht een oplossing voor de groeiende wereldbevolking en de problemen die er op de wereld spelen ?

Het WEF
Het World Economic Forum (WEF) is een in Zwitserland gevestigde non-profitorganisatie die ernaar streeft de toestand in de wereld te verbeteren door zakelijke, politieke, academische en andere leiders van de samenleving te betrekken bij het opstellen van mondiale, regionale en industriële agenda's.

Een toekomst scenario
In 2016 publiceerde het WEF het rapport "Shaping the Future of Globalization: A Multi-Stakeholder Approach", waarin mogelijke scenario's voor de toekomst van de wereldeconomie werden onderzocht. Een van de scenario's heette "I Own Nothing, Have No Privacy, and Life Has Never Been Better".

Het scenario stelde dat mensen tegen 2030 geen fysieke zaken zoals huizen of auto's meer zouden bezitten, maar in plaats daarvan zouden vertrouwen op gedeelde activa en diensten. Volgens het rapport zou deze verschuiving leiden tot een duurzamer en efficiënter gebruik van hulpbronnen en tot meer economische en sociale gelijkheid.

Het citaat "You'll own nothing, and be happy" komt uit een promotievideo die het WEF in 2016 uitbracht om het rapport te promoten. De video presenteert een visie op een toekomst waarin mensen niet langer fysieke bezittingen bezitten, maar in plaats daarvan toegang hebben tot alles wat ze nodig hebben via een gedeelde economie. Het citaat is sindsdien door sommigen bekritiseerd als het promoten van een dystopische toekomst waarin mensen weinig controle hebben over hun leven.

Opmerkelijk is dat het WEF dit specifieke scenario of citaat niet onderschreef, maar het presenteerde als één van de mogelijke toekomsten. Niettemin hebben het scenario en het citaat geleid tot discussie en controverse over de rol van technologie, automatisering en ongelijkheid bij het vormgeven van de toekomst van werk en samenleving.

Is dit scenario echt zo slecht?

Stel dat je een nieuwe stofzuiger koopt. En na 2.5 jaar gaat deze weer kapot. De fabrikant verdient daarna weer geld aan je. Er is dus een perverse impuls om inferieure producten te maken, die kapot gaan, zodat ze weer vervangen moeten worden en opnieuw verkocht kunnen worden. Maar wat als de stofzuiger gewoon zou doen wat hij moet doen: stofzuigen. En daarvoor zou je niets (of slecht een klein abbonnement) hoeven te betalen? Wat zou de fabrikant dan doen? Die zou dan liever een stofzuiger maken die zo lang mogelijk mee gaat. Dat stimuleert dus duurzaamheid.

Ik ben benieuwd naar jullie mening