Neoweb.nl
Neoweb Community => Mini-onderzoeken, stellingen, enquetes en polls => Topic started by: admin on December 28, 2003, 03:33:15 PM
-
Ik zelf denk dat de mogelijkheden schier oneindig zijn!
-
Ik denk niet dat de wetenschap overal een antwoord op vind:
Het probleem van het ontstaan van de aarde bijvoorbeeld zal NOOIT opgelost worden (volgens mij) want:
Je kunt beredeneren en bestuderen wat er was tot aan de oerknal ( of een ander begin,: "Het begin" ) Je kunt ook zeggen Het was een god die hetzij de oerknal heeft gecreerd, hetzij de wereld. Maar Wat was er daarvoor (voor dat begin).
Het zou zo kunnen zijn dat we bewijs vinden dat er een GOD bestaat, maar deze vraag blijft altijd: Wat was er daarvoor??
-
Natuurlijk kun je er achter komen hoe de aarde is ontstaan! Ook de zon. Simpelweg door allemaal andere zonnestelsels te bestuderen (die in verschillende fases van ontwikkeling zijn). :o
-
Klopt, je kunt er zo achter komen hoe een zonne stelsel gevormt word, maar wat was er daarvoor?? En als je dat weet te verklaren daarvoor?? en ...... etc.
Er komt een moment dat je niet meer terug kan redeneren.
-
Daar heb je gelijk in, en dat is de Big Bang. De big bang kan niet vanzelf gebeurd zijn. Er moet iets bovennatuurlijks zijn, dat wij nooit zullen begrijpen ???, die alles in werking gezet heefd (god, allah, whatever).
-
Jupz, en wat was er voor die god (alla etc. mee gerekend)?
-
Geen idee ??? ???
-
wie was er eerder...het kip of de ei... :-\
Wij mensen hebben zo'n bekrompen geest, dat we denken dat er voor nog iets moet zijn. of dat er buiten ons universum nog wat moet zijn.
Ikzelf probeer in een soort kringloop cyclus te denken.
Alhoewel ik soms ook niet kan bevatten hoe het zit...
;)
-
Op sommige vragen krijgen we nooit een antwoord. :'(
De mens moet op de een of andere manier een antwoord op hebben, probeert alles te begrijpen. Op den duur komt er een antwoord, die niet per se waar hoeft te zijn, maar waar we in geloven en om ons een beter gevoel te geven.
-
Denk ik ook, misschien ontdekken we ooit nog eens een god, maar waarschijnlijk zal zelfs die geen antwoord op ALLES hebben :(.
-
Als we het antwoord niet weten, gaan we op zoek naar een antwoord.
Eerst krijg je dan theorien, en als die bewezen worden, zijn we weer een stapje verder.
-
We hebben nog een hele hoop stapjes tegaan. ;D
Gelukkig wel, anders was het leven ook zo saai ben ik bang.
Denton
-
Denk ik ook, misschien ontdekken we ooit nog eens een god, maar waarschijnlijk zal zelfs die geen antwoord op ALLES hebben :(.
God zullen we niet ontdekken (pas als we dood zijn of de wederkomst van Jezus) en als we iets vinden die niet overal een antwoord op heeft dan is dat niet echt een god want dan zou er dus iets boven die iets moeten zijn wat er moet iets zijn wat alles weet een alles kan.
-
Om ergens een antwoord op te vinden in de wetenschap moet je bewijzen hebben en ik denk niet dat er over alles bewijzen zijn.
-
Om ergens een antwoord op te vinden in de wetenschap moet je bewijzen hebben en ik denk niet dat er over alles bewijzen zijn.
Ben ik het dik mee eens ;D
-
Iedere vraag die we beantwoorden roept weer 10 nieuwe vragen op!!
In principe is alles in dit heelal te begrijpen (maar dan ook alles).
De grote vraag is echter of de menselijke intelligentie groot genoeg is om alles te begrijpen. Ik denk (nog) niet. Mischien als onze intelligentie en bewustzijn nog even door groeit en evolueert we in (een verre) toekomst ooit eens alles zullen begrijpen. En mischien bereiken we ook wel nooit z'on hoog intelligentie peil.
In ieder geval is het menselijk intellect nu nog niet in staat om alles te begrijpen ( net zo min als een hond goniometrie of kansberekening kan begrijpen (zijn intellect is gewoon te klein) net zo min kunnen wij het complete heelal begrijpen (ons intellect is gewoon te klein).
Ik denk dat we Qua kosmisch intelligentie peil nog op de kleuterschool zitten.
(ps: zie onderstaande tekening)
-
de beperking van de lichtsnelheid in combinatie met een uitdijend heelal, maakt waarnemeingen tot bijna terug tot de oerknal (was het eigenlijk wel een oerknal?) verhoudingsgewijs moeijker, ook zal beperking van de lichtsnelheid overwonnen moeten worden om proefondervinderlijk vast te kunnen stellen of je met een ruimtescheepje tot het eind van het heelal kunt reizen of dat het een in zichzelf gekeerde hyperdimensionale kromming is (whatever that me be haha).
Maar ja de nieuwsgierigheid van de mensen kennende komen we daar ook wel uit. maar op den duur kan nog wel even duren....
-
Iedere uitvinding, iedere ontdekking brengt nieuwe aspecten met zich mee. De wetenschap zal dus nooit/ jamai/ never alles weten. Wat zou daar nu tof aan zijn, alles weten, niets meer te onderzoeken, wat is dan de zin van de wetenschap???
Voor de rest vind ik de 'cirkel' theorie voor de max heel mooi gevonden. Cirkel theorie: kleinste cirkel wat we weten, iets grotere cirkel wat we nog niet weten maar dat we wel zullen te weten komen en de grootste cirkel voor dingen die we niet weten dat we ze niet weten... :)
-
Voor degenen die hier wat dieper over willen nadenken raad ik de theorieën van Karl Popper aan.
Je kan nooit zeggen dat een wetenschappelijke hypothese waar is. Ze kan dat mss wel zijn maar dat kan je niet verifiëren. Hoeveel keer moet je theorie met een observatie overeenkomen vooraleer je kan zeggen dat ze juist is? Dat kan je niet. Enkel falsifiëring is mogelijk. Je kunt enkel weten of een theorie fout is, nooit of ze juist is. Waarnemingen bevestigen een theorie maar voorlopig.
Er is niets/niemand die ons zal zeggen: DIT is het juiste antwoord. Dus we kunnen ook nooit het juiste antwoord te weten komen en zullen altijd onzeker zijn over onze theoriën. Het kan best zijn dat de wetenschap zoals ze nu bestaat eigenlijk totaal fout is.
(voor meer uitleg: zie filosofie van Karl Popper over de falsifieerbaarheid van de wetenschap)
-
Vind je dat niet wat overdreven? Je kan toch moeilijk aan een rekensom als 2+2=4 twijfelen. Ik begrijp wel dat je veel dieper in de wetenschap gaat zoeken maar alle wetenschappen zijn gebaseerd op simpele grondbeginselen. Bv in de wiskunde, als je nooit wiskunde hebt gehad en je ziet een logristmische ongelijkheid voor je neus liggen dan zul je ook twijfelen of het antwoord juist is. Als je voor het eerst leert rekenen met irrationale getallen dan snap je er ook het nut niet van. Maar hoe verder je komt hoe meer je begrijpt hoe simpel alles in elkaar zit. Je kan nu zeggen, wat heeft dat met andere dingen te maken. Een voorbeeld: in de elektriciteit kan je geen ster of driehoek schakelingen met spoelen of condensatoren oplossen zonder weet te hebben van de i of in elektriciteit j factor (heeft te maken met de faseverschuiving). Zo kan je volgens mij veel moeilijkere dingen ook herleiden tot makkelijke en onweerlegbare zaken zoals de 2+2. Er zullen inderdaad wel zaken zijn die niet echt bewijsbaar zijn maar dat is nu juist het toffe van wetenschap, steeds blijft er een stuk onbekend.
-
Vergeet niet dat de juistheid van zelfs die simpele rekensom NOOIT bewezen is. (Ik weet dat dit heel diep gaat voor de alledaagse wetenschapper). De wiskundige afleiding mag dan juist zijn, de axioma's zijn daarom niet juist. Voor een klein kind is het overduidelijk dat bv de kortste afstand tussen 2 punten een rechte lijn is: Is dat wel zo???
Over de juistheid van de wetenschap: De wetten van Newton waren ook "juist". Wat blijkt nu? Ze zijn juist zolang we niet in de buurt van de lichtsnelheid komen. Voor een wetenschapper in die tijd zou het ondenkbaar zijn geweest dat die wetten fout waren, ze waren immers alleen maar bevestigd door waarnemingen. Zolang ze bevestigd werd was ze dus "juist". Maar was dat toen echt de waarheid? Nee, hun redenering van juistheid was verkeerd. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat ze het fout hadden. Had Einstein er niet geweest om voor een alternatieve theorie te zorgen zaten we terug aan 0, geen theorie. Zo zou het uiteindelijk ook kunnen eindigen met Einstein's theorie. Als er niemand met iets "beters" (ik bedoel hiermee: waarmee meer verschijnselen verklaard kunnen worden, niet dat het juistER is) op de proppen komt dan hebben we niets dat juist is.
Mijn besluit hierbij: De wetenschap probeert de waarheid te bereiken maar in feite is het enige wat ze doen gewoon zoeken naar verklaringen voor fenomenen in plaats van te zoeken naar waarheden, omdat ze dit laatste niet kunnen.
-
Wij mensen zijn objecten die interactie gaan met objecten om ons heen.
Onze ogen vangen licht op en onze oren geluid. Hierdoor creeeren wij een beeld van de werkelijkheid.
Dit beeld is niet aantoonbaar hetzelfde voor iedereen.
De kleur blauw die ik zie, hoeft niet de kleur blauw te zijn die jij ziet. Maar in jouw referentiekader en in dat van mij, hebben we allebei geleerd, dat die blauwe kleur, blauw heet.
Bepaalde referentiekaders missen we.
Zo kunnen we ons haast niet voorstellen hoe enorm groot het universum is!
Ook nieuwe ontdekkingen passen niet meteen binnen ons referentiekader.
Voor de een heeft iets een hele andere betekenis dan voor een ander.
waarom lijkt een jaar sneller te gaan als je ouder wordt?
waarom is een pretpark zo immens als je jong bent?
Eigenlijk zou je mensen zonder achtergrondkennis van de huidige natuurwetten op een eiland groot moeten brengen en ze theorien laten verzinnen over zwaartekracht etc.
Ik denk dat er misschien wel hele nieuwe formules ontstaan, die in 99% overeenkomen met de uitkomst van Newton's formule heeft, maar wellicht voorziet in onvoorzienbaarheden in de formule van Newton.
Dit toont al aan dat zowel de formule van Newton, als die van de eilandbewoners beiden niet juist zijn, omdat ze beiden de werkelijkheid proberen te benaderen.
En in 99,9999999999% van de gevallen klopt de formule, maar de formule verklaart niets over bijvoorbeeld 'supervloeibaar', 'zwarte gaten', de levensduur, snelheid etc van zwaartekracht etc. etc.
Als vandaag iemand ontdekt dat er meer is dan alleen massa. Onstaat er een hele nieuwe theorie over bijvoorbeeld energie.
Als morgen iemand ontdekt dat er meer is dan massa en energie. ontstaat er een hele nieuwe wetenschap, waaruit weer nieuwe ontdekkingen worden gedaan.
Wetenschap is nooit af! Eigenlijk is wetenschap een soort geloof.
We vertrouwen erop, en bouwen erop, maar echt zeker weten dat licht morgen nog wel kan bestaan, kunnen we niet. Misschien is de levensduur van de 'drager/ether' voor licht morgen wel aan z'n halveringstijd gekomen??
-
Ik zal jullie een simpel voorbeeld geven om te tonen dat wetenschap NOOIT alles kan verklaren.
De wetenschap kan NIET verklaren wat er voor de big bang was!
Hun wetenschappelijke theorieën sluiten dit uit!
Een waarschijnlijk minder gekend feit.
Is dat de toestand en de positie NOOIT exact kan gemeten worden.
Dus je kan nooit alles weten van het heelal.
Je kan de toestand weten maar dan weet je de positie vrijwel niet!
Bewezen door de duitser HEISENBERG(mijn persoonlijke favoriet)
-
Het is opzich al vreemd dat er natuurwetten zijn die te beschrijven zijn met menselijke wiskunde...
Maar: zouden er niet dingen zijn die we NIET kunnen beschrijven met wiskunde?
Voorbeeld: Radio actief verval schijnt ook iets met kansen te maken hebben. Daardoor kun je van een hele grote hoeveelheid atomen bereken hoeveel er ongeveer per seconde vervallen. Maar van één enkel atoom kun je NOOIT een exact tijdstip berekenen wanneer het precies zal vervallen. ( Of in ieder geval: Nog niet. ) Oftewel: Ik denk dat processen die volkomen willekeurig zijn, nooit perfect te voorspellen/ te begrijpen zijn.
-
Wetenschap poogt op alles ene antwoord te geven maar zal daar nooit in slagen.
Een simpele vraag kan dit duidelijk maken:"Wat was er voor de bing bang?"
Geen enkele wetenschapper die daar een antwoord op heeft.
-
Wetenschap poogt op alles ene antwoord te geven maar zal daar nooit in slagen.
Een simpele vraag kan dit duidelijk maken:"Wat was er voor de bing bang?"
Geen enkele wetenschapper die daar een antwoord op heeft.
ik denk dat wetenschap leuk is, maar uiteindelijk zichzelf voorbijstreeft. Niks is uiteindelij kzeker te weten. Al heb ik 100 keer een pen op de grond laten vallen, niets garandeerd mij dat de pen een 101e keer weer valt. Het bestaan van een (of meerdere) God is niet te bewijzen, het tegenovergestelde evenmin. Wetenschap zal zichzelf niet kunnen bewijzen, daar is politiek voro nodig. Zoals Feyerabend ook heeft gestelt.
Het werk van Galileo is niet aangenomen vanwege louter logica, maar propaganda... een politiek spel
-
Ik ben het met de meeste van jullie eens, de wetenschap kan nooit alles verklaren. (Zie de voorbeelden hierboven), doordat we steeds naar antwoorden op zoek gaan is de wetenschap ontstaan. Zonder die zoektocht zal er geen wetenschap meer zijn. Dan zal het erg saai worden inderdaad.
-
Volgens mij is dit een zeer makkelijke vraag natuurlijk is de wetenschap niet in staat om alles te beantwoorden .
Waarom niet misschien is er een 4dimensionale wereld maar wij kunnen alleen het 3dimensionale wereld waarnemen .
En dat is niet alles wie weet is er en 5 6 7 8 9 of tiende dimensie die wij niet kunnen waarnemen .
En alle antwoorden die wij vinden op vragen zetten ons weer aan het werk en zolang we niet op alles een antwoord vinden zijn we van niks zeker omdat we niet alles kunnen waarnemen . En we kennen ook niet alle vragen hoe kunnen we dan op alles een antwoord vinden op lange termijn zullen we op veel dingen een antwoord vinden maar of die antwoorden ook allemaal kloppen is een ander paar mouwen . En alles is wel een zeer ruim woord . En daarbij ik geloof alleen maar dat we op alles uit de wereld een antwoord kunt vinden maar niet uit het heelal .