bliksem / onweer

Ik heb wel eens gehoord dat bliksem vanaf de aarde omhoog schiet. Maar omdat het zo snel gaat, zien wij dat niet. Aan de andere kant gaan electronen de andere kant op? Dus wat bedoelen ze nu eigenlijk? Dat de bliksemschicht inderaad van boven naar beneden gaat en de electronen de andere kant op? of gaan de electronen van de wolken naar de aarde en schiet de straat de lucht in?

Hier een link naar een site met uitgebreide informatie over onweer en bliksem (zeer interressant! ).

http://www.stormchasing.nl/NL/lightning.html

ok..dus als je een bliksemflits naar onder ziet schieten (van wolk naar aarde), zie je dus eigenlijk echt de electronen naar beneden schieten...

Ik heb eens een keer een "filmje" gezien van een bliksem. Hierbij lieten ze de plaatjes van (zo'n speciaal foto toestel dat iedere seconden of zelfs minder een foto maakt) een bliksem inslag. De bliksem ging eerst naar de grond, maakte geen contact meer met de wolk en schoot daarna terug de wolk in.

Als je gewoon kijkt zie je echter de bliksem alleen vanaf de wolk inslaan, omdat alles zo snel gebeurt.

Denton

Als je met een draad aan een mini rakettje de lucht inschiet (moet het wel goed onweer weer zijn) en dat filmt dan zie je dat (in slomotion) dat de bliksem van de grond naar de lucht gaat immers de aarde is net een - pool en de atmosfeer een +pool en het is algemeen bekend dat - naar plus gaat (iedereen die havo/vwo 4 Natuurkunde heeft gehad begrijpt waar ik het over heb) in plaats van wat eerder aangenomen is.

De reden waarom wij nog steeds ervan uit gaan dat + naar - gaat is omdat er dan veel elecktriciens fouten gaan maken.

Het is niet helemaal correct dat de atmosfeer de + pool is. Het is de onderkant van de wolk die de + wolk is.

En zo'n onweer wolk kan aardig hoog worden. In de wolk zelf is het weer -.
Dus er zijn 2 bliksem schichten de gene die wij zien(gaat omhoog zoals reeds hier geformuleerd, dit is de kleine schicht. De grote zien wij niet en gaat wel naar beneden. die zit in de wolk zelf. en kan wel 7 a 8 keer zo groot(lang dus) worden als de korte. deze 2 schichten vinden op bijna hetzelfde moment plaats: ze raken elkaar aan de onderkant van de wolk.

Daarnaast het je ook een bliksem die op het eerste plaatje te zien is van een bliksem die het potentiaal verschil in de wolk opheft. die gaat dus niet naar beneden maar naar een ander deel van de wolk. Bij dit soort bliksem loop je geen enkel gevaar. Het verschil met onweer en dit soort bliksem is dat er bij onweer ook knallers zitten.

Veyron

Wat is de snelheid van bliksem?
Een bliksemstraal beweegt met een snelheid van zo'n zestigduizend kilometer per seconde, en is gemiddeld 6 kilometer lang.
Met deze snelheid wordt de afstand, van het wolkendek tot de grond, overbrugd in 1/10.000e (0.0001) van een seconde.

Andere gegevens over bliksem
Een bliksemstraal is ongeveer 2,5 centimeter (cm) in doorsnede.
De spanning kan oplopen tot honderd miljoen volt (V).
De stroomsterkte in de bliksemstraal kan oplopen tot zestigduizend ampère (A).
De bliksemstraal duurt over het algemeen niet meer dan 1 seconde (s).
In de bliksem worden temperaturen tot maximaal 30.000 graden Celsius bereikt, dat is warmer dan de oppervlakte van de zon.
Een gemiddelde bliksemflits heeft een energie van honderd kWh. (kilowatt-uur).
Dat is gelijk aan de energie die nodig is om honderd apparaten van 1.000 Watt gedurende 1 uur te laten werken.

Hoe vaak slaat de bliksem in, in Nederland?
Gemiddeld zijn er in Nederland 100 dagen met onweer. Elk jaar worden in Nederland ongeveer 250.000 bliksemontladingen gemeten

Hoe vaak bliksemt het wereldwijd per dag?
Recente sateliet observaties laten zien dat er per dag zo'n 3 miljoen bliksem ontladingen zijn! (zo'n 30 per seconde)
Per jaar

doden door onweer:
Jaarlijks worden er wereldwijd zo'n 1.000 mensen dodelijk getroffen door de bliksem. In Nederland zijn dat er zo'n 5 per jaar.

ik heb ook eens gehoord van bolbliksems mijn vraag is nu:
bestaan ze wel?
en hoe zitten die in elhaar?

Men denkt dat bolbliksem een soort roterend en sterk geladen plasma of verhit gas is, dat door z'n eigen hitte blijft zweven.
Hoe het precies ontstaat is niet helemaal duidelijk.
Volgens mij zijn wetenschappers er al wel in geslaagd om op kunstmatige wijze bliksem te produceren en het daarbij behorende bolbliksem effect.

Braziliaans lab produceert de eerste overtuigende bolbliksems

Bolbliksems ontstaan doordat blikseminslag in de bodem silicium laat verdampen. De afkoelende damp condenseert tot een aerosol die zich samentrekt tot een bol, en de reactie met zuurstof uit de lucht zorgt voor de hitte en de lichteffecten. Dat beweert althans een onderzoeksteam van de universiteit van Pernambuco (Brazilië) dat dit proces kunstmatig heeft weten op te wekken.

De resultaten worden binnenkort gepubliceerd in Physical Review Letters.Voor zover bekend is het voor het eerst dat iemand er in slaagt om in het lab een vuurbal te maken die enigszins lijkt op een echte bolbliksem.

In de natuur ontstaan bolbliksems soms tijdens onweer. Het zijn rondvliegende vuurballen, iets groter dan een tennisbal, die soms minutenlang blijven bestaan. Hoe ze kunnen ontstaan is nog altijd een raadsel. Eén theorie zegt dat het gasplasma’s zijn waarin kernfusie optreedt. In de jaren tachtig probeerde de Nederlandse uitvinder Geert Dijkhuis het verschijnsel na te bootsen in de hoop dat het een onuitputtelijke energiebron zou zijn. Zijn bedrijf Convectron schijnt echter nooit een bolbliksem te hebben geproduceerd, al brandde het wel grote hoeveelheden geld van investeerders op.

De siliciumtheorie is bedacht door onderzoekers uit Nieuw-Zeeland. De Brazilianen besloten hem uit te testen door een dunne silicium-‘wafer’ tussen twee elektrodes te plaatsen en er een stroom van 140 ampère doorheen te sturen. Op dat moment trokken ze de elektrodes langzaam weg zodat een vlamboog ontstond en het silicium verdampte. Soms ontstonden dan inderdaad vuurballen ter grootte van een pingpongbal die maximaal 8 seconden bleven bestaan.

Aan de hand van de kleur wordt de temperatuur van de ballen geschat op ongeveer 2000 graden. Ze waren in staat om kunststof te smelten en een gat in de spijkerbroek van een van de onderzoekers te branden.

De Brazilianen proberen nu de chemie van het verschijnsel te achterhalen. Ook onderzoeken ze of het lukt met andere stoffen dan silicium.

^{bron: NewScientist.com & c2w.nl}