Delfly robotinsect

Delfly vliegt als insect
 
^{bron:planet.nl}
 
De TU Delft heeft een onbemand, flapperend micro-observatie vliegtuig gedemonstreerd.
Het bijzondere toestel maakte donderdag een succesvolle demonstratievlucht door een hal van het sportcentrum van de Technische Universiteit Delft.

Flapperende vleugels
Als een reusachtige libelle flapperde het 40 cm lange vliegtuigje door de ruime sporthal, gadegeslagen door tientallen belangstellenden. Het gloednieuwe toestel toonde donderdag voor het eerst zijn vliegkunsten aan de buitenwacht.

Dat ging met horten en stoten, want tijdens de eerste poging vloog de 'Delfly', zoals het vliegtuigje wordt genoemd, tegen een doelpaal aan. Dat was even schrikken, maar gelukkig bleek de crash niet fataal. Het lichtgewicht vliegtuigje koos zonder problemen opnieuw het luchtruim.

Tijdens de demonstratievlucht viel de bijzondere vliegbeweging van de Delfly direct in het oog: het toestel flappert met zijn vleugels zoals ook vogels en insecten dat doen.

De Delfly is speciaal ontworpen voor het uitvoeren van observatievluchten, bijvoorbeeld voor gezichtsherkenning in een stadion, militaire toepassingen, technische inspecties van brugpijlers, ketels of schoorstenen, of zelfs het verkennen van de planeet Mars.

Hiervoor moet het vliegtuigje langzaam kunnen vliegen. Met behulp van de flap-techniek, waaraan Wageningen Universiteit veel heeft bijgedragen, lukt dat voorbeeldig: de Delfly kan met een snelheid van slechts 1,8 meter per seconde verkenningen uitvoeren.

Raam binnenvliegen
Het miniatuurvliegtuigje heeft een spanwijdte van 35 cm en weegt slechts 17 gram (drie velletjes A4). De besturding geschiedt met behulp van zogenaamd 'vision based awareness'.

Observaties van een camera worden hierbij naar een database gestuurd waardoor objecten, bijvoorbeeld een raam, kan worden herkend. Het vliegtuigje past hierop zijn eigen besturing aan, waardoor hij zelf door het openstaande raam naar binnen vliegt en binnen in de ruimte zijn weg vindt.

MAV-technologie
Het Delftse vliegtuigje is ontworpen en gebouwd door elf studenten van de Faculteit Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek van de TU Delft.

Zij nemen met hun Delfly deel aan de eerste Amerikaans-Europese MAV-wedstrijd (Micro Aerial Vehicle), die van 19 t/m 22 september in Duitsland zal plaatsvinden.

De wedstrijd wordt georganiseerd door de Amerikaanse krijgsmacht, diverse internationale universiteiten en het Duitse Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium (DLR).

Het treffen valt samen met een conferentie over MAV's. Doel van deze twee evenementen is het stimuleren van de ontwikkeling van MAV-technologie.

Links:
Delfy

Hoe lang nog voor een 'vlieg' niet meer een vlieg hoeft te zijn, maar één of ander geautomatiseerd micro spionage- of inspectietoestel.

Wetenschappers laten robotvlieg eerste vlucht maken
^{Bron: Technology Review & Tweakers.net}

Amerikaanse wetenschappers hebben een kunstmatige vlieg gebouwd die daadwerkelijk kan vliegen. Het robotinsect kan in de toekomst mogelijk ingezet worden voor surveillance- en detectie-doeleinden.

Met een vleugelspanwijdte van drie centimeter is de vliegende robot net zo groot als een normale vlieg. Het is de wetenschappers aan de Harvard universiteit voor het eerst gelukt om de zestig milligram wegende robot op te laten stijgen. De doorbraak wordt gezien als een belangrijke eerste stap naar het creëren van de ultieme spionage-gadget; het project wordt niet zonder reden gefinancierd door het Amerikaanse ministerie van Defensie.

De robotvlieg kan in zijn huidige vorm alleen opstijgen en rechtdoor blijven vliegen, waarbij hij door een aan zijn romp bevestigde draad op zijn plaats wordt gehouden. Om de geslaagde 'lancering' te verwezenlijken hebben de wetenschappers het complexe vlieggedrag van het insect minutieus bestudeerd. Een grote uitdaging was het maken van de kunstmatige vleugels. Om het gewicht zo laag mogelijk te houden, kozen de wetenschappers voor het toepassen van koolstofvezel en diverse polymeersoorten. Uit de twee materialen, die veel worden gebruikt in de vliegtuigbouw, wisten de onderzoekers flinterdunne vleugels te maken. Om de vleugels te laten bewegen, werd polymeer gebruikt dat reageert op elektrische prikkels.

De volgende stap is het verder verfijnen van de hard- en software. Momenteel is de robotvlieg voorzien van een externe voeding, maar de wetenschappers werken aan een verkleinde batterij op basis van lithium-polymeer. Nadeel is dat deze mini-accu het robotinsect maar vijf minuten van stroom kan voorzien; veel vlieguren zal de robot nog niet kunnen maken. Daarnaast moet de kunstvlieg met nieuw te ontwikkelen software tijdens zijn vlucht hindernissen kunnen ontwijken. Ook diverse sensoren voor (nacht)zicht en geurherkenning worden bestudeerd.