8 Einsteinringen ontdekt

Einstein-ringen ontdekt

^bron:nu.nl

AMSTERDAM - Nederlandse en Amerikaanse sterrenkundigen hebben aan de hemel acht nieuwe Einstein-ringen gevonden. Dat zijn sterrenstelsels die licht van nog verder in het heelal om zich heen buigen zodat wij een ring van licht zien. De astronomen vonden de ringen met de geautomatiseerde Sloan Digital Sky Survey en de Hubble-telescoop. Dat schrijft Kennislink.

Léon Koopmans (RU Groningen) en Adam Bolton (Harvard) hebben negentien nieuwe zwaartekrachtlenzen opgespoord. Einstein's relativiteitstheorie voorspelt dat de zwaartekracht van een sterrenstelsel licht uit het verre heelal kan afbuigen zoals een glazen lens. Als de lichtbron, lens en aarde op een rechte lijn staan, zien sterrenkundigen een ring van licht om de lens. Bolton en Koopmans publiceren over hun vondst in een reeks artikelen in het Astrophysical Journal van februari 2006.

Einstein-ringen heten zo naar hun bedenker, Albert Einstein. Zijn Algemene Relativiteitstheorie (1915) beschrijft hoe extreme zwaartekracht het weefsel van ruimte-tijd vervormt. Licht mag dan massaloos zijn, maar in Einstein's theorie kan zwaartekracht het maar al te makkelijk afbuigen. Zwarte gaten en de mildere zwaartekrachtlenzen doen niet anders.

Als licht uit het verre heelal langs een zwaar sterrenstelsel tussen de aarde en de bron scheert, verandert het iets van richting. Een lens in een telescoop doet niet anders. Einstein dacht zelf dat het effect nooit waargenomen zou worden, omdat de kans op het vormen van deze lenzen heel erg klein is.

In de loop der jaren zijn honderden zwaartekrachtslenzen gevonden; het aantal Einstein-ringen staat nu op 11.

zie ook: kennislink.nl

Maar als licht geen massa bevat (of is, hoe je het ook wilt zeggen) hoe kan het dan dat het wel wordt gebogen?. Ik kan er geen antwoord op bedenken.

Een zeer goede vraag.
Ik zou het gewoon op interferentie en vermogen verschil.

Onze modellen gaan uit van een dualistisch karakter van licht.

Enerzijds wordt licht beinvloed door zwaartekracht en heeft massa om subatomaire deeltjes te beinvloeden. Anderzijds heeft licht een golfkarakter en kan het om objecten heenbuigen.
Zo kun je een straal laserlicht blokkeren door een speldeknop, maar zal in de schaduw van de speldeknop toch nog een puntje licht te zien zijn. Dat kan niet als licht een deeltje was, want dan zou de speldeknop het blokkeren.

Enerzijds gedraagt licht zich dus als een golf en anderzijds gedraagt licht zich als een deeltje met massa.
Maar misschien is het gewoon simpelere om te veronderstellen dat licht een deeltje met massa is, dat zich over een soort golfpatroon een weg baant door ons universum.

In het atoom waar het licht uit komt bewegen immers allerlei deeltjes met enorme snelheden. Het is best mogelijk dat licht een bepaalde frequentie van trillingen meekrijgt en deze draaiingen en snelheden behoud.

Verder blijken zwartegaten ook licht te kunnen vangen, en daar gaat het toch ook weer om zwaartekracht. Of er moet mogelijk nog een 3e kracht in het spel zijn??

Wel licht heeft GEEN massa anders kan het NOOIt de lichtsnelheid bereiken.
Ik verklaar het buigen van licht ook maar dan gewoon door interferentie.

Zwarte gaten schijnen inderdaad licht te absorberen.
Maar zwarte gaten zenden wel straling uit de zogenaamde Hawkings straling.
Maar hiermee kaarten we een van de vele problemen van de wetenschap aan.

Ik ben gewoon geen voorstander van Einsteins theorie daarom trek ik bijna het gehele stelsel van heelal vergelijkingen in twijfel.

Daarover heb ik nog een vraag:

Welke theorie verklaart er het sneller uitdijen van het heelal?
Ik heb zelf een theorie bedacht die echter wel niet wiskundig onderbouwt kan worden.
Ik heb er namelijk de kennis niet voor.
Zoals de meeste mensen op deze aarde wellicht.

Je wilt je niet conformeren aan de theorie(en) van Einstein. (o.a. E=MC²)
Ondertussen probeer je zwarte gaten op een andere manier te verklaren, want je gelooft niet dat licht massa heeft.

Waarom laat je de theorie van Einstein dan niet vallen en geloof je dat licht wel massa heeft! Dan hoef je ook niet moeilijk te zoeken naar interferentiepatronen die bijna ieders voorstellingsvermogen te boven gaan.

Uit experimenten in vaccuum, met sterke lichtbronnen blijkt dat licht wel degelijk een kracht uitoefent en dus moet bestaan uit deeltjes met massa.

Wel ik ben ernaar op zoek naar iets om de theorie te vervangen.
Maar die materie is ZO enorm moeilijk dat ik vaak op problemen stuit.
Wel voor de rest staat het vast dat fotonen geen massa hebben.
Altans niet in MeV.