Ik denk dat de Maan zeker voordelen heeft. Alleen wordt de maan getroffen door duizenden (mini)meteorieten. Onze aarde wordt beschermd door de atmosfeer, waardoor kleine brokstukken 'verbranden'. Op de maan is geen dampkring en daarom vormen die brokstukjes een riskant probleem. Je moet dus een soort 'shield' maken, om dit op te vangen. Je zou hierbij kunnen denken aan iets electrisch/ionisch, maar misschien dat een laag speciale rubber of iets met een enorm stroperige viscositeit ook voldoende is. De brokstukken worden dan gevangen in deze 'gelei'.
Mars heeft wel iets meer dampkring, maar beschermt ons daar ook niet. Daarnaast razen er enorme zandstormen over deze planeet. Om dit af te zwakken, zou vegetatie een handige oplossing zijn. Het probleem alleen is, dat er nu niet zoveel groeit op Mars. Het ontdooien van het ijs (waterdamp) en het machinaal produceren van CO2 in de atmosfeer, zou voor een geschikte atmosfeer kunnen zorgen. Maar wil je over een paar honderd jaar een woonbare planeet hebben, dan moet je daar nu al mee beginnen.
Mercurius lijkt me niet echt geschikt... beetje heel heet...en ook erg ver weg van de aarde.
Het idee van zonnepanelen is leuk bedacht, maar zonnepanelen zou je ook gewoon in de 'lege' ruimte kunnen hangen. Daar heb je niet persee een planeet voor nodig.
Voor metalen kun je ook nog wel terecht hier op aarde, de maan of mars, en desnoods kun je hiervoor een meteoor of komeet ontginnen.

Verder zou je ook nog kunnen denken aan de maan Titan. Waar de atmosfeer bestaat uit bijna pure waterstof. Arthur C. Clarke schreef hier al eens een mooi verhaal over.