Concept: De Floatovator

Voortbordurend op de goede ideeen van anderen, het tether en rotovator concept:

http://members.aol.com/Nathan2go/SPELEV.HTM
http://members.aol.com/Nathan2go/xferteth.htm
http://members.aol.com/Nathan2go/lunavat.htm
http://www.tethers.com/

En dan met name dit plaatje:



heb ik een laatste ontbrekende schakel bedacht:

Een zwevende (floating) rotovator die aan een grote ballon op 50 km hoogte hangt en met de rondraaiende kabel objecten van het aardoppervlak kan oppikken en naar 50 km boven de ballon kan slingeren.

Vanuit daar kunnen andere rotovators in een lage baan om de aarde deze lading oppikken en verder transporteren.

via de kabel (of holle slang) kunnen niet alleen objecten tussen diverse rotavators uitgewisseld worden, maar zou men bijvoorbeeld ook electriciteit en water ,  zuurstof en diverse raketbrandstoffen omhoog kunnen pompen...(als je een tweede kabel naar het aardoppervlak hebt, kan dit helemaal vanaf de grond opgepompt worden)

Het aardige is, dat mits de floatovator met twee kabellussen aan het aardoppervlak verankert is, je door aan deze kabels te trekken:

- de floatovator om zijn as kunt laten draaien om zoals bij een schommel voldoende middelpuntvliegend kracht te genereren om de objecten omhoog te slingeren

- tevens, door de lengte van de kabellussen onderling te varieren kun je de hoek bepalen waaronde iets omhoog geslingert wordt. Dit vergemakkelijkt de rendez-vouz met aansluitente rotavotors, die in  veranderlijke banen om de aarde draaien

Omdat het hele krachtenspel via de kabellussen aan de floatovator overgedragen wordt, kunnen de zware elektromotoren gewoon op de grond blijven staan en hou je dus een relatief lichte constructie voor de floatovator. Tevens staan de pompinstallaties voor gassen, vloeistoffen en electriciteit op de grond.

MEt behulp van deze brandstof / electriciteits toevoer, kan het verlies aan momentum/hoogteverlies door het liften van een object gecompenseerd worden, er hoeven dus geen grote zonnepanelen aan de rotovator te hangen.

Bootstrap methodiek:

Uiteindelijk wil je steeds grotere objecten de ruimte inbrengen, daarvoor zou je de eerste rotavotor (die met een dure raket gelanceert wordt) meerdere daarop volgende kleine rotovators kunnen laten oppikken en in een lage baan om de aarde kunnen brengen en deze aan elkaar koppelen en de gezamelijke liftcapaciteit  over meerdere kabels verdelen.

Je zou ook bij elke "pickup" water omhoog kunnen pompen naar een rotovator en het daar laten bevriezen tot ijs, hierdoor onstaat een groter contragewicht, waardoor de liftcapaciteit van de rotovator geleidelijk toeneemt.

Dit maakt het tevens mogelijk om complete ijspaleizen in de ruimte te maken (waanzinnig concept, gek genoeg om te kunnen werken )

zoals bedacht door deze meneer:
http://neofuel.com/iceships/

WOW... vette ... Ruimteschepen gemaakt van IJS! 

Als je eigenlijk goed nadenkt is het helemaal niet zo raar.

Wij gebruiken metalen, omdat die bij 'aardse' temperaturen vast zijn.
Pas bij hoge temperaturen, smelten metalen.

In de ruimte is de temperatuur veel lager, dus kun je daar gewoon materialen gebruiken, die onder die temperatuursomstandigheden 'vast' zijn.

en wat blijkt: Water is vast (ijs) in de ruimte.

Voor buitengebruik in de ruimte zou je hele nieuwe producten kunnen krijgen, op basis van ijs.

Een printplaat, waarop verschillende soorten ijs (met verschillende zout graad) werken als geleiders, half geleiders, en isolatoren.

De temperatuur is tevens al behoorlijk laag, waardoor effecten van 'super geleiding' aanwezig zouden kunnen zijn.

Zowieso.. is het niet verstandig om een supercomputer in het luchtledige van de ruimte te hebben? Je hebt daar hele gunstige thermische omstandigheden.

Ik denk dat we komende 10 jaar een hoop innovaties op het gebied van ruimte-transport gaan meemaken.
De X-Prize duwt de innovatie al een behoorlijk eind naar voren, maar ze baseren zich nog steeds op brute raketkracht.

Ik denk dat nieuwe methoden, de 'ouderwetse' verbrandingsmotor wel eens voorbij zouden kunnen streven.