Het is complexe rekensom waar je rekening mee moet houden. Het totale gewicht van de raket (inclusief de brandstof) wordt namelijk ook minder naarmate de raket meer brandstof heeft verbrand.
De aarde trekt constant aan de raket. Dus om de raket in een baan om de aarde te brengen moet je behoorlijk veel stuwkracht ontwikkelen.
De 1e trap gebruikt kerosine en vloeibare zuurstof als brandstof, de 2e en de 3e trap vloeibare waterstof en zuurstof.
De eerste trap brengt Apollo naar een hoogte van 60 kilometer.
De 1e trap levert zo'n 35.000.000 Newton. De raket zelf weegt zo'n 30.000.000 newton (3.000.000 kg) (3.000 ton)
In de eerste seconde beweegt de raket maar een meter omhoog. Dat lijkt heel wat, maar op een lengte van 111 meter zie je nog nauwelijks beweging. Door het verstoken van brandstof wordt de raket iedere seconde wel 12000 kg lichter!!
Na 2 minuten is dus zo'n 1.500 ton verbruikt waardoor die zelfde 3,5 miljoen kg stuwkracht tegenover "slechts" 1,5 miljoen kg gewicht komt te staan. De acceleratie is dan al bijna 4 G.
De 2e trap levert 5.200.000 Newton.
De burn van de 2e trap duurt 6,5 minuten en eindigt op een hoogte van 185 km.
De eerste seconden van de 2e trap vertraagd de versnelling van de raket inderdaad!! (zie afbeelding) Maar naarmate deze brandstoftank leeg raakt gaat de raket weer verder versnellen.
De 3e trap is eigenlijk alleen nodig om de raket in een parkeerbaan om de aarde te brengen. De voorwaartse versnelling en de zwaartekracht zijn daar ongeveer gelijk, waardoor de raket (door het ontbreken van wrijving) oneindig rondjes om de aarde blijft draaien.
De snelheid bedraagt dan 28.000 km/uur, de hoogte is dan nog steeds zo'n 185 km boven het aardoppervlak.