polyetheen

Hoi iedereen,

Waarom is polyetheen brandbaar? (of waarom is een stof uberhaupt brandbaar?)
Kan iemand mij een antwoord op deze vraag geven?

Heel erg bedankt alvast!

groetjes Irene

Voor een verbranding heb je 3 componenten nodig

1. brandstof
2. hitte (ontbrandingstemperatuur)
3. zuurstof

Eigenlijk zijn alle oxidatie reacties een vorm van verbranding.

In water zitten 2 hele brandbare stoffen (waterstof en zuurstof)
Maar waarom kan water niet branden?
De verbindingen tussen de Waterstof en zuurstof moleculen zijn sterker dan het product dat ze opleveren. Je kan water wel laten verbranden, maar de reactie producten willen snel weer met elkaar reageren tot water.
kortom: de onbrandingstemperatuur (energie) van water ligt hoger dan de bindingsenergie

Bij Polyetheen is dit dus niet het geval. De C en H atomen (brandstof) in polyetheen willen liever een verbinding aangaan met zuurstof, mits er voldoende hitte is. CO2 en H2O (en soms ook andere fragmenten zoals CHOH etc.) zijn dan het reactie product.
Bij een klein vlammetje start de reactie die zichzelf in stand houdt, tenzij je 1 van de 3 componenten weghaald : (warmte, zuurstof, brandstof)
Bij lage temperaturen blijven de C en H atomen netjes gerangschikt als een molecuul polyetheen.

Om brandende oliebronnen te dempen, gebruiken ze soms zelfs explosieven. "Raar" zul je misschien denken, maar door de explosie wordt alle zuurstof weggezogen en kan de olie niet meer ontbranden.

In water zitten 2 hele brandbare stoffen (waterstof en zuurstof)
Maar waarom kan water niet branden?
De verbindingen tussen de Waterstof en zuurstof moleculen zijn sterker dan het product dat ze opleveren. Je kan water wel laten verbranden, maar de reactie producten willen snel weer met elkaar reageren tot water.
kortom: de onbrandingstemperatuur (energie) van water ligt hoger dan de bindingsenergie

Water is toch gewoon verbrand waterstof? Wil je het verder laten verbranden tot HO ofzo??

Hieruit volgt tevens het feit dat waterstof maken meer energie kost dan dat de verbranding ervan oplevert.

Wanneer een verbranding (of chemische reactie) dus meer energie kost dan het oplevert, zal de reactie uitdoven.

Wanneer een verbranding (of chemische reactie) meer energie oplevert dan krijg je een soort kettingreactie.

De mate van de kettingreactie wordt bepaald door het oppervlak van het reagerende goedje. (hoeveelheid atomen die gelijktijdig met zuurstof reageren)
Veel reacties verlopen heel rustig (denk aan het oxideren van een geschuurde aluminium staaf)
Maar als je de aluminium in kleine poederdeeltjes maakt, is het reagerende oppervlak opeens vele malen groter en kan er een (stof)explosie ontstaan. (fijn aluminium poeder wordt vaak gebruikt in (illegaal) vuurwerk en explosieven. )

Kaarsvet bijvoorbeeld is eigenlijk helemaal niet brandbaar, omdat het oppervlak te klein is. (er zitten wel genoeg brandbare / oxiderende componenten in).
Als je kaarsvet in een koolstofrooster laat vloeien, (bijv: kooltje, verbrand touwtje, of uitgebrand luciferstokje) is het oppervlak veel groter en brand het wel.
Ook als je kaarsvet zeer fijn zou vernevelen, is het opeens zéér brandbaar en kan zelfs een explosie veroorzaken!

Een proefje dat ze vaak op scholen doe is 'melkpoeder laten branden'. (don't try this at home!)
Leg maar eens een hoopje melkpoeder neer en probeer het aan te steken. Het zal niet lukken.
Maar strooi eens een wolkje (handje vol) melkpoeder over een vlammetje! Je krijgt dan een enorme steekvlam! Dit komt ook weer doordat het oppervlak veel groter is!
Je krijgt dan een soort 'stof explosie'.