Je hebt natuurlijk de mogelijkheid van het kosmisch biljart waarbij een grote planetosimaal langs een planeet scheert of deze zelfs een schampshot geeft, echter iets van dergelijke omvang , hoewel misschien wel de helft kleiner dan de te manipuleren planeet, is nog steeds ontzettend groot, dus zou je deze weer met behulp van een grote asteroide naar de juiste baan moeten ketsen en de grote asteroide weer met behulp van kleinere enz...
In theorie, zou je zelfs met een strategisch geworpen pingpongbal heel mischien de poppen aan het dansen kunnen krijgen, maar realistischer is om het proces te starten met een nucleair aangedreven ruimteschip dat genoeg kracht en ausdauw heeft om een kleine asteroide op koers te zetten...
Er zweven miljoenen asteroiden in de Kuiper Belt en Oort wolk, dus er is genoeg materiaal en kinetische energie aanwezig om een leuke carambole op te zetten, wat je nodig hebt is vooral een slim computerprogama om wat snel bewegende kleine asteroiden vinden om een leuke kettingreactie in gang te zetten en TIJD veel tijd
Andere opties
stel, je bekijkt de planeet van bovenaf, boven de noordpool en je ziet dat de planeet met de klok meedraait, dan:
- als de planeet een magnetische kern heeft, zoals de aarde, dan zou je een hoop zonnewind kunnen opvangen en in de gewenste draairichting vlak langs de planeet sturen.
- anders kun je met grote spiegels en schermen hotspots en coolspots in de atmosfeer of op het oppervlak van de planeet creeren
Nog meer opties:
Zoals een schaatser sneller gaat draaien (impulsmoment) als hij/zij de armen intrekt, zo zou een planeet sneller gaan draaien als we de diameter doen afnemen....
- het injecteren van de atmosfeer in de bodem vermindert wrijving en turbulentie en de maakt de diameter iets kleiner....
- het grootschalig lanceren van planeet materiaal vanaf het oppervlak, vermindert uiteindelijk de diameter, boviendien als de lanceringen tegen de gewenste draairichting in gebeuren zal de minieme terugstoot het impulsmoment verhogen.
De schaal waarop dit moet plaatsvinden is natuurlijk enorm en bijna niet door een mens te bevatten, maar ik denk dat een legertje zichzelf replicerende nanorobots korte metten maakt met het planeet oppervlak en er alvast een mooi grasveldje aanlegt als voorbereiding op onze kolonisatie...