Neoweb.nl
Neoweb wetenschapsforum. Duurzame technologie en innovatieve wetenschappelijke onderwerpen. => Uitvindingen, nieuwe innovaties, patenten, ideeën, ontwerpers, product ontwikkeling => Topic started by: michel on May 05, 2009, 12:47:05 AM
-
loodaccu experiment:
De experiment accu is qua opbouw als een conventionele auto accu, daarintegen zijn de cellen onderling met elkaar verbonden tot één grote cel doormiddel van slangen. Het accuzuur van de afzonderlijke cellen staat dan met elkaar in verbinding.
Per cel is spanning 2V en de geschakelde cellen vormen een veelvoud hiervan bv. 12 volt.
Als de accu is geladen met de slangen dicht, is de spanning 12 volt, zet je de slangen open,
is de spanning nog steeds 12 volt. Je hebt dan een ééncellige accu met 12 volt.
De spanning houdt geruime tijd aan, maar dan loopt de spanning terug.
Weet iemand een oplossing voor dit probleempje? Diodes plaatsen werkt niet, slangen
dichtknijpen wel.
-
In een normale auto accu heb je toch al meerdere cellen die met elkaar in verbinding staan?
-
Jep,
De cellen staan idd. in serie.
Wat ik eigenlijk moet verduidelijken; Don't try this at home!!
Veiligheid voor alles; bril, handschoenen, oorkappen en afstand bewaren tijdens proefjes doen!!!
Eén cel bevat een aantal kathode's resp. anode's.
Het voltage verschil komt voort door de cellen afzonderlijk (buiten de vloeistof of gel) door te schakelen (serie zetten).
Zo krijg je in basic vorm een autoaccu o.i.d. met 12 Volt (6 cellen x 2 Volt)
De electronen hebben problemen met celkoppeling op vloeistofniveau.
In principe kun je 1 cel laten geloven dat die cel 12 volt is, dat is getest met succes.
Je kunt ook de electronen laten geloven dat die cel 10,000 Volt is...
Na een tijdje geloven ze dat ze niet meer 1 cel zijn, maar in beginsel wel.
De tijd dat de electonen geloven dat ze 1 cel zijn duurt een seconde of 5-10.
Na die tijd gaan ze massaal verhuizen naar de grond die op dat moment leeg staat.
Zou jij ook doen als je electron was.
In principe is brein van een electron niet zo groot, maar op termijn weet hij wel waar
hij naartoe moet verhuizen, dit alles gaat heel geleidelijk. Ze verhuizen niet explosief maar
heel netjes. Je kunt ook stellen dat de materie vraagt wat hij/zij nodig heeft om
zich onderling met andere materie te neutraliseren.
Het is een soort serie - parallel schakelen op vloeistofniveau. Dit effect heeft maar één
richting en dat is afbouwen naar gelijkmatig voltage op de cellen onderling.
Ik zeg maar zo, als je een electron voor de gek kan houden, dan komt ie automatisch weer
terug. Vrije energie.