Namaak kip, kunstmatige kip, kip uit soja

Namaak kip, kunstmatige kip, kip uit soja

Vleesvervangers gemaakt van soja smaken doorgaans helemaal niet naar vlees. Het komt soms in de buurt, maar de structuur blijft typisch plantachtig. Amerikaanse wetenschappers proberen met nieuwe technieken van soja een échte vleesvervanger te maken. Die smaakt niet alleen naar kip, maar lijkt er zelfs op qua sappigheid en structuur.

Veel mensen houden van vlees – je hoeft niet ver van Nederland te reizen om iemand tegen te komen die niet weet wat ‘vegetariër’ betekent – maar aan veel vlees eten kleven nogal wat nadelen. Denk bijvoorbeeld aan extra dierenleed door bio-industrie of bijvoorbeeld de druk op onze landbouwgronden waar ook veehouderijen gebruik van maken. Enter de vleesvervanger.

Of zo’n vleesvervanger, vaak gemaakt van soja, nu echt zo goed smaakt? Daar is niet iedereen het over eens. Mensen zijn fijnproevers en maken met gemak het onderscheid tussen een sojaburger en een hamburger. Wie verwacht dat een sojaburger op het echte werk lijkt komt bedrogen uit.

Dat kan beter, denkt voedseltechnoloog Fu-Hung Hsieh van de Universiteit van Missouri in de Verenigde Staten. Hij is met zijn collega’s al bijna tien jaar bezig om soja letterlijk om te bouwen tot een vleesvervanger die echt op kip lijkt. En deze week zegt Hsieh in een persbericht eindelijk bijna klaar te zijn. Op een filmpje van de universiteit zie je hoe echt het er al uitziet.

De smaak van kip namaken is nog het minst moeilijk, blijkt uit Hsiehs onderzoek. Onze smaakpapillen op de tong zijn makkelijk te foppen met de honderden smaakstoffen die je tegenwoordig in chips en ander kant-en-klaar voedsel vindt. Maar om te geloven dat je echt vlees eet, moet het ook voelen als vlees. Wat een vleesvervanger goed maakt is dat het qua structuur op vlees lijkt. En juist daar heeft Hsieh de laatste jaren veel vooruitgang in geboekt.

Al in 2002 probeerde Hsieh en zijn collega’s de vochtigheid van een mals stukje kip te benaderen. In het blad Journal of Food Science legt hij uit hoe hij een combinatie van soja-eiwit en tarwe tot verschillende temperaturen verhit en mixt met water. Hsieh concludeerde toen dat zijn soja-mengsel minstens uit 75 procent water moest bestaan om het een kipachtige structuur te geven.
Namaakkip van soja

Heel smakelijk ziet het er nog niet uit; de kleur en (blijkbaar) smaak van kip zijn er, maar het geheel ziet eruit als een gekookte kip die daarna met de hand aan flarden is gescheurd.

Vervolgens persen de voedseltechnologen de gekookte soja-eiwitten met water en al door een cilinder, waardoor het geheel vezelig wordt; net als kippenvlees. Volgens Hsieh was de grootste uitdaging om te achterhalen hoe vezelachtig de soja precies moest worden. De voedselwetenschapper vergeleek de vezelstructuur van kip en soja door ze in dunne reepjes te snijden en er licht doorheen te schijnen. Hoe het licht er aan de andere kant uitkomt, bleek redelijk precieze informatie te geven over de vezeligheid.

Sindsdien is het een kwestie van afstemmen geweest, en nu zijn de voedselwetenschappers echt in de laatste testfasen. Binnenkort mogen mensen het spul proeven.

Hsieh denkt dat zijn nepkip behoorlijk populair zal worden, omdat het niet alleen naar kip smaakt maar zelfs gezonder is dan kip zelf. Dat komt doordat sojabonen gezondere vetten bevatten dan vlees, en bovendien geen cholesterol.

^{bron: kennislink}



Kernwoorden
kip, biotechnologie, groene biotechnologie, soja, techniek, veehouderij, vegetarisch, vleesvervanger, voedseltechnologie, soja-eiwit

Dit kan wel eens een hele grote doorbraak betekenen.
Ik denk ook niet dat het alleen bij het nabootsen van kippenvlees zal blijven. Ook andere soorten vlees, kunnen ze straks op deze manier namaken.

Bij deze manier is 250 gram soja nodig voor 1 kg kunstmatige kip. Bij normaal kippenvlees is 1 kg soja nodig. Dit is dus 4 keer zo zuinig!
Daarnaast bespaart het een hoop dierenleed en weet je zeker dat je kipfilet niet is ingespoten met allerlei groeiversnellers / hormonen.

Gemiddeld kost de productie van 1 kilo vlees(waren) 14,7 x meer energie dan de productie van een kilo plantaardige voeding.

bron: http://www.animalfreedom.org/paginas/informatie/vleeseten.html

Hoeveel oerwoud kost een kilo vlees?
Om een een kilo varkensvlees te produceren is aan veevoer 650 gram sojameel nodig. Een kilo
kipfilet ‘bevat’ bijna een kilo sojameel. Voor een kilo sojameel is 1,3 kilo sojabonen nodig. Om
deze te telen is ongeveer vijf vierkante meter grond nodig. Elke kilo varkensvlees kost dus ruim drie
vierkante meter sojaplantage. Voor een kilo kipfilet is dat bijna vijf vierkante meter.

Gemiddeld eet elke Nederlander vijf keer per week vlees, bijna 82 kilo per jaar. Als alle
Nederlanders wekelijks een dag minder vlees eten, scheelt dit ruim 50 duizend hectare nieuwe
sojaplantages. Dat is een stuk oerwoud van 25 kilometer lang en 20 kilometer breed.

bron: milieudefensie

Straks koop je bij de slager of supermarkt gewoon een kunststof kippenpoot, met daaromheen dit sojavlees gedrappeerd.

Nu maar hopen dat een grote keten dit product als kipvervanger gaat gebruiken. (Denk aan McDonalds kipburgers die dan dus gemaakt worden van soja)