nanotechnologie in 2020

Vandaag hoorde ik twee nanotechnologie wetenschappers (of hoe moet je het noemen) op de radio. Het ging voornamelijk over wat nanotechnologie is maar op het einde van het programma stelde de interviewer de vraag: wat zal nanotechnologie in 2020 in ons leven hebben veranderd. De Belgische wetenschapper antwoordde wat afwachtend. De Nederlandse wetenschapper zag het allemaal iets sneller gaan. Maar allebei voorspelden ze geen al te grote uitvindingen. Ze hadden het meer op verbeteringen van bestaande uitvindingen. Zou zouden microchips in de verpakking van voedingswaren gestoken kunnen worden die de kwaliteit te allen tijde kunnen controleren, drank die veranderd van smaak...Alles zal volgens de wetenschappers tot 2020 vooral rond entertainment draaien. De grootste technologie tak zou dan verder uitgroeien in de richting van het controleren van dingen. De mens verliest stilaan de controle over zijn omgeving, technologie zou daar iets tegen moeten vinden, aldus de twee wetenschappers.

Wat vinden jullie daarvan? Wanneer zal alles echt beginnen te veranderen? Voor 2020 of na 2020?

Onze wereld is dynamisch, dus nanotechnologie zal langzaam ons leven binnen dringen.

Als er een soort platform komt waardoor 'normale' mensen met nanobouwstenen aan de slag kunnen, zal de ontwikkeling heel snel gaan.

Nu is nanotechnologie nog in handen van een relatief kleine groep gespecialiseerde gebruikers, die moeten werken met extreem dure apparatuur.

Vergelijk het met de eerste computers.
Wanneer er een soort IBM desktop-computer variant, een soort begrijpelijke nano-kit op de markt komt, zullen veel mensen nieuwe dingen gaan ontwikkelen met nanotechnologie.

Misschien kan een stukje software waarmee je zelf moleculen in elkaar kan knutselen een schokgolf teweeg brengen. De moleculen worden dan in een groot laboratorium op maat gemaakt, maar is beschikbaar voor relatief normale gebruikers.

Misschien kan een stukje software waarmee je zelf moleculen in elkaar kan knutselen een schokgolf teweeg brengen. De moleculen worden dan in een groot laboratorium op maat gemaakt, maar is beschikbaar voor relatief normale gebruikers.

Dan moet je er wel rekening meehouden dat iedere mogelijke combinatie kan ingevoerd worden. De software zelf zou ook van iedere mogelijke combinaties de kenmerken moeten kennen want wat ben je anders met een in elkaar gestoken molecule als je er de eigenschappen niet van kent? Er zal nog enorm veel onderzoek moeten volgen voor dit mogelijk is. Misschien is het beter dat er gewoon een richting op de scholen/hogescholen/universiteit komt die leerlingen inleid in de nanotechnologie.