Een goed boek omtrent string (super snaar) theorie is "hyper-ruimte"van de theoretisch natuurkundige Michio Kaku.
Wat hij eigenlijk zegt is dat  Einsteins relativiteits en zwaartekrachts theorie en de quantummechanica stukjes van de legpuzzel zijn (de legpuzzel in deze is de GUT (grote unificatie theorie). Dit wil zeggen een allsomvattende theorie die alles in het heelal verklaard en die Einstein en de quantum mechanica verenigd in een theorie.
Wat nu eigenlijk de String theorie zegt is dat deze twee theorieen alleen in elkaar passen wanneer je ze beziet vanuit hogere dimensies.
De String theorie komt er op neer dat het meest elementaire deeltje geen deeltje is maar een soort snaartje (nog vele malen kleiner dan elementaire deeltjes) die in 10 dimensies bestaan. Die snaartjes kunnen verschillend trillen. Alle elementaire deeltjes zijn eigenlijk de zelfde 10-dimensionale snaar die verschillend trilt en zodoende verschillende elementaire deeltjes veroorzaakt.
( maar in weze is het een en dezelfde snaar)
Er wordt ook wel over de String theorie gezegd dat het 21 eeuwse natuurkunde is die toevallig in de twintigste eeuw terecht is gekomen, we weten dat deze theorie er is, alleen is onze kennis en onze wiskunde nog te beperkt om het echt goed te kunnen begrijpen.
Michio Kaku gebruikt in zijn boek ook een mooie analogie die String theorie goed duidelijk maakt.
Stel je vlakland voor, alle wezens in vlakland zijn 2-dimensionaal en hebben absoluut geen weet van boven of onder ( alleen links, rechts, voor en achter).
Boven vlakland (in de 3-dimensie) hangt een prachtige edelsteen, maar deze edelsteen is instabiel en spat daarom uit elkaar. De brokstukken komen her en der in vlakland terecht. Sommige stukken die vlakland raken zijn gepolijst (buitenkant edelsteen) en sommige stukken die vlakland raken zijn korrelig (binnenkant edelsteen)
Nu gaan de vlaklanders de brokstukken onderzoeken.
De ene groep zegt:"materie is korrelig."
Nee, zegt een andere groep, materie is mooi vlak gepolijst.
Er komt discussie en ze komen er maar niet uit.
Op een gegeven moment komt er een hele slimme vlaklander en die zegt: "mischien moeten we de materie (brokstukken) wel zien vanuit een hogere 3- dimensie en mischien past korrelig en gepolijst dan wel perfect als een puzzel (edelsteen)in elkaar.
Vanuit deze analogie gezien is de edelsteen het 10 dimensionale symetrische heelal van voor de big-bang.
Het uit elkaar spatten is de Big-bang zelf.
De brokstukken is de materie in het heelal.
De gepolijste materie wordt beschreven door Einsteins theorie van de zwaartekracht en de korrelige materie wordt beschreven door de quatummechanica.
De String theorie is eigenlijk de theorie van de slimme vlaklander die zegt dat we alles vanuit een hogere dimensie moeten bekijken. We zien dan dat de quantummechanica en de zwaartekracht van Einstein perfect in elkaar passen. (of te wel de grote unificatie theorie (GUT) )